All posts in “carp”

[rev_slider Frenchie]

A Frenchie in Ostend pt. I: Explore

It’s been fifteen days since I first opened my eyes in the all but scruffy Belgian town of Lichtervelde, where I am enjoying Wim and Sarah’s hospitality. I will be staying here for months, as an intern for Monkey Climber magazine which is located further down in Ostend, at approximately 150 metres from the beach. I am discovering a whole new country and, above all, a whole new kind of carp fishing. Quite contrary to what I am used to really. In this blog I will do my very best to give you an update every week or two on my encounters with old Belgian carp living in its jawbreaking canal systems and other nearby waters.

In France, the majority of my angling takes place on the river and inland seas, 100% public places by the way. I always try to seek for the most savage places, often with very low or even non existent angling pressure. I simply love the feeling of being on my own and fishing for carp which have no names nor battle wounds. What a rude awakening that was when I first saw miles and miles of canals, often filled with anglers on its banks and carp that are constantly trying to avoid your rigs and baits. The atmosphere is so different but still I like to discover new places and there’s a real challenge to be had over here!

Probably the hardest thing for me was scaling my rigs down. Out with the faithfully n°1 to n°4 hooks and my trusty Varivas 50lbs shockleaders, in with the new miniature stuff. Once that had been sorted out, Gio showed me not only how he usually tackles the different types of canals, but also how the others do and how you can make a difference. Now the adventure could really begin!

The first nights were spent on a local canal where I generally fished on my newly prebaited swims. Unfortunately, I lost my only bite on a hookpull only inches off the landing net. The first weekend Gio and myself left for a really big canal at the other side of the country. This time we used a Zodiac and somehow it felt more like home, finding and fishing spots like I am used to. I was lucky to find two interesting spots and no sooner than dropping my rigs and returning to the bank, I had a double run! Finally there it is, my first Belgian carp in the net. In the end I managed three carp including two nice mirrors on this first weekend outing.

A new week lays ahead and this time I am more determined than ever to tempt some of the local canal carp. I then prebaited a few new interesting areas and I planned to fish them, nights only, in between my day time work for Monkey Climber. It seems the couple of kilos of bait I invested paid off big time, as this time the carp were feeding with big confidence resulting in no less than eight takes on my first night back, another three on the second one

Moreover, the carp are just awesome. Very strong and dark coloured. During one of these nights, however, I did manage one common quite contrary to that norm, totally pale and its head very peculiarly shaped, which makes it quite recognisable as well. Upon taking pictures, Gio recognises it immediately – he had it twice as well – the last time being over ten years ago at exactly the same weight!

By the middle of the week I felt like discovering a totally different canal nearby, one with a total different look. Its big reedbeds and brick houses replacing the factories and industry I was getting used to now. My first night on there was sterile, but countless hours of observing allowed me to see what I needed to see. Hence on the second night I could place both rods on tiny gravel and sand spots close to the opposite bank which had definitely been cleared out by the carp. Around midnight I was rewarded with my first carp from this new venue. Not the biggest to say the least, but a carp with really awesome colours.

At the end of the next week I planned to go back, but this time my approach would be totally different but still allowing me to carefully place my rods in the open gaps. Not long after sorting out my first rod, my buzzer goes into meldown and in total panic I start combatting a rather generous common. Making me really happy and feeling confident for the rest of the night, but unfortunately there’s nothing else to wake me up, except for small groups of carp starting to spawn. I decide to leave their little party and leave them to it. For now.

So I am now spending nearly all my nights on the bank, working the days on a rather special project. More information on that will follow soon.

———

Voilà maintenant 15 jours que je suis arrivé en Belgique, et presque autant de jours passés au bord de l’eau. Je découvre donc un nouveau pays mais surtout une nouvelle pêche, vraiment différente de celle que j’ai l’habitude de pratiquer. Je vais essayer de retranscrire et partager via ce blog, toutes les deux semaines, mes diverses pêches en canal et en eaux closes.

En France, je pêche majoritairement les rivières et les grands lacs, uniquement du domaine public. J’essaye de toujours fréquenter des lieux sauvages ou la pression de pêche est faible voir quasi inexistante. J’aime me retrouver seul et traquer les poissons qui n’ont ni cicatrices, ni noms. C’est donc un véritable dépaysement qui a opéré dès mon arrivé car je me suis retrouvé face à des canaux, à des carpistes alignés sur les berges et des poissons qui ont l’habitude de voir défiler des bouillettes et des montages au quotidien. L’ambiance est différente mais j’adore découvrir de nouvelles eaux et c’est un véritable challenge qui s’offre à moi.

La chose la plus dure pour moi à était de miniaturiser mes montages pour troquer mes hameçons n°1 contre des n°4 et délaisser mon Varivas de 50lbs. Une fois cette chose faite, Gio m’a fait un topo sur la manière dont il a l’habitude d’aborder les canaux et dont les autres carpistes les abordent. L’aventure peut enfin commencer !

Les premiers jours, je tente plusieurs nuits sur le canal local ou j’ai pêché sur des amorçages réalisés au préalable. Malheureusement mon premier run se soldera par une décroche à moins d’un mètre de l’épuisette. Le weekend nous partons avec Gio à quelques heures d’ici sur un canal de gabarit plus important où la navigation est intense. Cette fois-ci le zodiac sera de la partie et j’ai l’impression de retrouver mes repères, les types de spots s’apparentent plus à ce dont j’ai l’habitude de pêcher. Après avoir trouvé deux zones qui me semblait intéressantes, j’y dépose mes montages et c’est seulement après quelques minutes que j’enregistre un double run. Je tiens enfin mon premier poisson. Durant cette courte session je totaliserai trois poissons dont deux miroirs.

Une nouvelle semaine s’entame, cette fois-ci je suis déterminé pour en découdre avec les carpes du canal local ! Je pré amorce donc de nouvelles zones et j’y pêche uniquement la nuit. Les quelques kilos de bouillettes déversées semble avoir fait l’affaire pour mettre en confiance les poissons, je ferai une première nuit avec 8 run puis une seconde avec 3 run.

Les poissons sont vraiment combatifs, et ils ont une couleur sombre qui est superbe. Durant ces nuits, je prendrai une commune un peu différente des autres, elle est blanchâtre et sa tête à une forme assez particulière qui la rend facilement reconnaissable. Gio m’informe qu’il connaît ce poisson, il l’a pris au même poids il y a plus de dix ans !

A partir du milieu de la semaine, j’ai eu envie de découvrir un autre type de canal, avec un paysage différent, ou les roselières et les maisons en briques remplacent les usines. Ma première nuit fut stérile, mais plusieurs heures d’observations m’ont permis de voir des éléments intéressants. La seconde nuit, je déposerai mes montages sur des taches qui ont clairement étaient réalisés par des poissons en extrême bordure et je prendrai en plein milieu de la nuit ma première carpe sur cette eau. Certes pas des plus grosses, mais un vieux poisson avec des couleurs vraiment sympa.

Le lendemain en fin de journée, je décide de retourner pêcher ce canal. Cette fois-ci je l’aborderai de manière différente mais toujours avec une pêche à vue en bordure. Peu après avoir déposé ma première canne, mon détecteur s’emballe et je cours pour ferrer une commune aux proportions généreuses. Je suis vraiment heureux et confiant pour le reste de la nuit. Malheureusement rien ne me réveillera, hormis au petit matin les groupes de poissons entrain de frayer. Je comprends mieux la situation et je décide de partir pour les laisser tranquille.

Je passe donc mes nuits à la pêche et mes journées à travailler sur un projet un peu spécial sur lequel nous communiquerons plus tard.

Désormais il me reste de nouvelles eaux à découvrir et quelques objectifs à remplir… J’espère pouvoir les retranscrire ici de la meilleure manière qu’il soit.

Lucas

[rev_slider silent]

Stille getuige

Avontuur waar ik van droomde, eindelijk tot stand gekomen
Mijn triomf omarmd langs water en wilgenbomen

De weg ernaartoe is hard, misschien onverhard met hobbels, kuilen ook
ergens daar in het Zuiden is waar mijn geluk opdook

Zwoele zomernachten nooit te lang, tussen mijn oren een continu meerstemmig gezang
van koren in het Franse land, voor mij dit keer geen vinger maar de hele hand

Ongelooflijk succes veroorzaakt door waanzinnige drang
komende nacht weer weinig slaap ben ik bang

Ik neem jullie mee in een succesverhaal dat ik niet achter wil houden. Een dat het waard is om te delen, en een dat mede vissers aanspoort hetzelfde te willen beleven. Naar mijn mening het échte vissen, en échte beleving. Échte voldoening halen uit iets waar écht voor gewerkt moet worden. Ik zeg niet graag wat goed of slecht is, betaalwater ja of nee… eenieder is daar vrij in. Maar ik weet wel waar ik mijn plezier uit haal. En dat is het opzoeken van die essentie waar het vissen in mijn ogen echt om draait. Beleving, passie, vriendschap en avontuur. Lees en leef mee.

Ik vlucht als visser van de dagelijkse sleur en hervat een avontuur dat in mijn hoofd nooit is beëindigd. De eeuwig durende jacht naar zij die de onderwaterwereld sieren houdt me staande. Ook al zit ik niet achter mijn hengels, vaak in gedachten wel. Peinzend over te kraken wateren. Zelfs de werking van een bepaalde rig kan me uren zoet houden. Tsja, als je serieus op karper vist krijg je op jonge leeftijd al rimpels op je voorhoofd!

Het uur heeft geslagen dat ik het denkwerk spreekwoordelijk kan laten varen, in mijn zwaar beladen stationwagen kan stappen en zijn neus zuidwaarts mag sturen. Altijd rijd ik s ’nachts als ik naar het buitenland ga, heerlijk zo rustig. Mijn reis verloopt voorspoedig en voor ik het weet snuif ik de Franse buitenlucht op. Ik arriveer erg vroeg op de plaats van bestemming, een uur of drie in de nacht zal het geweest zijn. Het is pikkedonker als ik naar de oevers van een plas loop om wat bij te komen van de reis en om gewoon heerlijk te luisteren naar geluiden van nachtbrakers uit het Franse dierenrijk. Er valt een enorme last van mijn schouders, ik kan zoveel rust en energie halen uit dit soort momenten! In de verte een doffe dubbele klap op het water, een egel scharrelt wat tussen de bladeren en een kerkuil jaagt langs de oever, sierlijk in zijn witte verenkleed en mij doen denken aan een spook. Witte schim in de lucht en zo geruisloos, een opportunist net als ik!

Langzaam wordt het licht en ik vervolg mijn reis. Enkele kilometers verderop bevindt zich het eerste stuk rivier wat mijn aandacht heeft. De eerste dag voelt als een soort dag van bevrijding. Niet dat ik een slecht leven heb, maar het verlangen naar dit soort avonturen stijgt me soms boven het hoofd uit. Die ochtend een ontmoeting met een hermelijn, jagend in het hoge gras met van die hoge sprongen! Pff, prachtig! Met een vouwfiets leg ik wat kilometers af langs dit riviertje en in de dikke mist hoor ik in de verte een vis springen. Ik zet wat beenkracht bij en als ik dichterbij ben komt ie er weer uit. Omkeren, spullen halen. Die avond gaat de kop eraf en vang ik snel achter elkaar vier vissen. Niet groot, wel mooi!

Vanaf dag twee gaat het hard. Ik zit helemaal in mijn ritme en gedisciplineerd room ik stek voor stek af. Elke move die ik maak is zorgvuldig uitgedacht. Als een stoomtrein kom ik op gang, rokend en gierend cross ik. Kedeng, kedeng, over mijn spoor! Kilometervreter, niks houdt mij meer tegen! Totdat daar een tegenligger mij in de ankers dwingt… Ineens is er angst, trillende benen zo lang al niet meer gehad. Ik weet dat het menens is, ze beukt al minuten lang onder de top. Pikt de lijn op van mijn andere hengel en de delkim gaat af. Minuten lijken uren te duren en ik slaag er niet in om de vis van de andere lijn te ontdoen. Dan weet ik haar toch mijn net in te dirigeren en dan is er enkel nog euforie. Even kijk ik naar het unster dat naast mijn onthaakmat ligt. ‘Nehhh, het voegt helemaal niks toe!,’ denk ik bij mezelf. Die nacht zal ik niet snel vergeten, ik ving elf vissen binnen tien uur tijd. Het is me gelukt om de situatie echt te optimaliseren en zoveel mogelijk uit elke nacht te halen. Ik ben op dat moment gewoon trots, gelukkig en helemaal in mijn element. En dat is soms alles wat er nodig is in mijn leven, gek misschien? Het vangen van een paar van die vette vissen…midden in de nacht ergens ver van huis. Voor ons niet gek voor sommige wel, gelukkig trek ik me daar niks van aan!

Ergens in de tweede week arriveert mijn goede vriend en topvisser Daniel Jawadnya. Als er iemand is van wie ik veel geleerd heb in korte tijd is het wel van hem. Daniel is een ras visser, zo ken ik er maar weinig. Bovendien durf ik te zeggen dat we wat vissen betreft elkaar zeer goed kunnen vinden en we een bepaalde visie delen. Samen bevissen we voor een aantal dagen een plas en we knokken voor een aanbeet, de plas geeft op dat moment niet zomaar haar prijzen weg. Uiteindelijk vangen we een vis. Ik durf te zeggen dat we op dat moment zeer goed hebben zitten vissen daar en samen hebben we echt naar die aanbeet toe gewerkt, ik vind het mooi om te zien hoe ook Daniel zeer tevreden was met deze vangst en in mijn ogen zit hier nou de essentie in van waar dat vissen nou allemaal om draait. We denken na en praten constant over onze volgende zet en elke optie wordt overwogen. Samen komen we tot conclusies en ontdekkingen die ons uiteindelijk de vierde dag een vis oplevert. Het is dat we die dag ook weg moesten, ik ben er namelijk vrij zeker van dat als we langer hadden gezeten we nog wat meer hadden kunnen vangen. Maar het geeft niet. We hebben een geweldige tijd. We zijn gewoon aan het vissen! Ouwehoeren over het dagelijkse leven en bovenal lachen en genieten! Ik kan me goed herinneren dat we het met elkaar eens waren toen een van ons zei: ‘Naarmate ik ouder wordt begin ik dit soort momenten steeds meer te waarderen’ nu zijn wij nog niet echt oud…! Toch? Maar dat besef is er wel, en nogmaals. Dat is waar dat vissen om draait, althans in mijn ogen! En voor alle kilojagers out there, blijf vooral doen wat je leuk vindt. Maar staar je nou niet blind op die kilo’s en of die vis wel of niet op de cover zal komen, en hoeveel likes zal krijgenn… Misschien levert het zelfs wel een nieuwe sponsor op! Heb het besef dat er meer is dan kilo’s en duizendhonderdtweeëntwintig likes op FB. En ja, ik vis ook graag op wateren waar monsters zwemmen. Maar de weg ernaartoe, het avontuur, vriendschap en beleving zal voor mij altijd zwaarder wegen dan de zwaarste karper in de hele wereld. Helaas is dat nou net iets wat veel vissers uit het oog verliezen en dat is gewoon zonde! Vandaar dat ik het even aanhaal.

Als mooie afsluiter van deze dagen eten we nog even onze buikjes rond bij de Mc Donalds. Daar neem ik afscheid van Daniel, wens hem een goede reis en bedank hem vooral voor de lol die we hebben gehad! Ik vervolg mijn reis ook weer alleen, voor mij is de koek nog verre van op. Ik heb nog wat stekken af te romen en ik ben van plan om nog even flink uit te halen voordat ik wegga! De eerst volgende nacht verloopt ronduit bizar. Ik vang een aantal vissen door de nacht heen, wat nog niet zo bijzonder is. Totdat de klok 4u slaat. Ik krijg een aanbeet op rechts en de dril verloopt prima, wat wel opvalt is dat de vis onder de top enorm sterk is maar ik verwacht geen monster. Als de vis voor het eerst boven komt ben ik verbijsterd. Niet door zijn proporties maar door zijn schoonheid. Een halve rijen om verliefd op te worden! Ik moet en zal deze vis landen, en dan gebeurd er natuurlijk weer iets geks! BOEMMMMM!!!! Uit het niets een oorverdovende onweersdreun vlak achter me, sloeg volgens mij in het maïsveld.Het was wel bewolkt en vrij warm maar onweer had ik helemaal niet verwacht. De klap was erg dichtbij en ik begin hem nu een beetje te knijpen. De dril duurt me veel te lang en geforceerd met mijn hengeltop naar beneden wijzend probeer ik de vis in mijn net te dirigeren, maar hij weet maar niet van ophouden. Eindelijk komt de oogverblindend mooie vis boven, ik schuif het net eronder en hijs hem snel in de mat. Pfffff.

Enkele nachten later volgt weer een bijzonder moment. Dit keer geen onweer. Geen gekke dingen! Gewoon een brute dril van een bak van een schubkarper. Een woesteling, echte wilde bak zoals bakken bedoeld zijn. Midden in de nacht draait ze minuten lang onder de top van mijn 2.25lbs hengel, en uithalen hé. Dertig-veertig meter zonder pardon van de spoel. Een waar gevecht tussen visser en vis, dit soort momenten zijn de pijlers in mijn bestaan. Een ware adrenalinekick giert door mijn lijf! Helemaal alleen en pikkedonker, aan de andere kant van de lijn een woeste vis. Kwaad omdat ik haar te slim af ben! En dan ligt ze in mijn mat. Uitgeteld is zij, en ik ook. Wat ben je lang en breed. En je schubben… zo perfect. Gewicht? Onbekend. En dan sta ik daar, alleen. Onder ontelbaar veel sterren. Dit keer geen kreet over het water, ik houd me in. Het is goed zo, alles klopt en de cirkel is weer rond. Ik zwijg en geniet. Een stille getuige, dat ben ik.

Volg je dromen, ze weten de weg!

Peter van der Pol