mad props from karp clothing!

Voor een buitenstaander lijkt het misschien anders, maar in Monkey Climber gaat heel wat werk steken en dat al sinds 2010. Vooral in het magazine, maar ook alle zaken er rond - van pakketjes versturen over de vele emails, social media gekte, enz. tot simpelweg oervervelende administratie. Het is een uit de hand gelopen hobby, en eentje die al langer dan vandaag boven onze koppen uit gegroeid is. Niets is dan ook cooler om onverwachts van een bevriend merk - ja, je leest het goed: ik zie coole, gelijkaardige DIY-projectjes eerder en liever als vrienden dan als concurrenten - volgende email met als titel 'Gorilla Biscuits' binnen te krijgen naar aanleiding van ons laatste magazine MC#15. Big up to you Thomas van Karpr Clothing! We mochten de mail zelfs integraal op onze Blog publiceren, eeuwige dank!

Hey Gio!

Zomaar een spontaan bericht waarvan de bedoeling mij verder ook niet helemaal duidelijk is. Maar vond het wel grappig dit met je te delen.

Tijdens het Carp Zwolle weekend las ik bij toeval op Facebook een bericht over het overlijden van één van de gitaristen van Gorilla Biscuits. Geen idee of het jouw ding is maar je zult ze ongetwijfeld kennen. Ik ken(de) ze alleen van naam maar herinner me wel dat ik vroeger ooit een cassettetape van iemand had gekregen met onder andere een paar tracks van GB erop. Destijds nooit aandachtig genoeg naar geluisterd, was me te rauw denk ik, maar nu toch maar eens hun album Start Today opgezocht op Youtube. Meteen in de ban van de eerste track, waarin de zanger zich frustreert over veranderingen binnen de scene en bij bands.

The new kids ran, ran out the back door fast

And the bands that came before

They had their noses in the air

Pretending that they care about our scene

Just because our money's green

I'll tell you stage dives make me feel more alive

Than coded messages in slowed down songs

Voor mij weer even een eye opener. Niet alleen persoonlijk herken ik me er in aangezien ik nog steeds trouw zweer bij de hands waar ik al 25 jaar naar luister, maar ik ‘relate’ het ook erg aan het karperwereldje. Voornamelijk omdat het wereldje me eigenlijk veel meer tegenstaat dan ik had verwacht en ik, merk ik steeds vaker, me er het liefst tegen af zou willen zetten.

En toen viel MC #15 op de mat en las ik jouw voorwoord en dacht, in Gio schuilt ook een soort hardcore zanger, en die twee 'afgekeurde' versies hadden wellicht met gemak een GB song kunnen zijn haha! Knap en smart hoe jullie het dan uiteindelijk met jullie Positive Mental Attitude om weten te buigen tot wat het nu is!

Succes op de NAS volgende week, lekker bezig man!! 2019 is wel jouw jaar tot nu toe of niet?!

Keep it up! 

groeten Thomas

Machtig gewoon en in lijn van de hele hardcore/punk gedachte waar bands wel eens split platen uit brengen denken we ondertussen alvast ook na over een split release tussen Monkey Climber en Karpr! Stay Tuned!