FULL MC#15 REVIEW AND IMAGERY 

De nieuwste editie van Monkey Climber magazine verscheen vlak voor Carp Zwolle 2019, een en ander verhinderde ons tot nu toe om een (p)review online te zetten. Een review in de vorm van een recensie is het alvast niet – dat zou nog maar al te gek zijn over je eigen creatie – een preview van wat dit nummer te bieden heeft is het wél, met een summier overzicht van alle artikels.

Nieuwe stijl intro, eentje waar we drie versies van moesten maken om 'm in lijn van onze Positive Mental Attitude te krijgen. By order of the Peaky Blinders!

The Deer Hunter - Bossen hebben iets magisch; ze koesteren onze vurigste fantasieën, maar ook onze diepste angsten. Al ééuwen lang zijn ze in mysterie gehuld. In het omsluitende kreupelhout krioelt het in onze geesten van de J.K. Rowling creaturen, in d’r ondergroei vieren de meest duistere demonen hoogtij. En toch komen we er immer tot rust, zoals Robert De Niro en de zijnen dat doen in de cultprent met gelijknamige titel als dit stuk. Niet Michael "Mike" Vronsky (nvdr.: De Niro) maar wel Danny De Kruyff gaat voor de gelegenheid hier een rondje Russische roulette aan. Niet met de Vietcong, maar wel met de jachtopzichter van een streepje bos met een kabbelend stukje blauw, met daarin enkele fabelachtige diepblauwe en donkergrijze ruggen die hij maar al te graag als een uit het goede hout gesneden modern day Robin Hood even zou willen prikken om daarna aan het vrije water terug te schenken. Een klassiek spelletje van pakken, of van gepakt worden…

The mother of all interviews, 17.000 woorden uit de mond van niemand minder dan Ronny De Groote! Een outtake: "... Zo begon ik ooit eens aan die andere Gavers, het Land van Ghow bijgenaamd. Mijn eerste vis was er meteen de Tijger, een visje van amper 13 kilo in die tijd maar dat is bijzaak. Iedereen zat gewoon achter die wonderschoon beschubde vis…  Ik heb trouwens nog een ongemeen grappige anekdote van daar! Door het geldende nachtvisverbod en de vele razzia’s die er plaatsvonden zette ik mijn auto steevast in een naburige wijk, en zo was er een alerte buurtbewoner die alarm sloeg bij de arm der wet. Een vreemde auto uit een andere provincie die er keer op keer bij nacht en ontij stond, dat was niet pluis. Op een gegeven moment kom ik thuis en rinkelt de telefoon. “Goeiemiddag, politiezone X! Wij troffen uw auto op nacht Y op plek Z aan, en naar het schijnt was dat niet de eerste keer!?” Waarop ik de geniale ingeving kreeg: “Wilde keer zwijgen, meneer de polies? Ik zat daar bij mijn minaresse, wat als mijn vrouw nu opgenomen had!?” “Euh sorry, meneer…” En daarmee was de kous af! In het pre sociale media tijdperk kon je daar mee wegkomen. Hilariteit alom!”

Digging Deeper. Of hoe een hardcore underground visser, de nobele Lesley A., het klaarspeelt om tot vijf weken moederziel alleen in het buitenland rond te trekken. Naar de supermarkt gaat ie niet. Nee meneer, zijn hele voorraad voedsel en aas wordt op diverse strategische plekken rond het water in militaire kisten begraven en per gps coördinaat terug opgespoord. Een uniek verhaal vol leven én beleven. (H)eerlijk! 

It’s okay not to pay… Wie dacht – en dan hebben we het vooral op die eeuwige criticasters out there – dat wij van Monkey Climber magazine zowat de hedendaagse onversaagde kruisvaarders van de openbare karpervisserij bij uitstek zijn, heeft het grondig mis! Meer nog: in tegenstelling tot buurland Frankrijk zijn wij zelfs softies. Daar doen ze er sinds 2002 graag nog een schepje bovenop met Alliance Pêche. Nee, geen hengelsportketen à la Pacific aldaar zoals je misschien zou kunnen denken, maar wel een hardleers zootje ongeregeld. Hardline ten top, met de focus énkel en alleen op grootwatervisserij. En ook wel die wilde, ontembare stromen en hun surprises… Alpenputjes en Alpenkutjes? Daar lachen ces mecs eens goed mee! Hun eeuwige leuze? Au contre courant! En laat dat net de titel van hun nieuwe, tweedelige boek zijn. 

Het valt straf op: op een bepaalde leeftijd, vaak mid forties, wijkt menig karpervisser van zijn paadje af. Karperen komt op een laag pitje; de hele meuk wordt voor onbepaalde tijd aan de wilgen gehangen en in sommige gevallen gaat de uitrusting zelfs totaal over de haag. Men wil iets anders. Rovers worden plots hot. (Natuur)fotografie laat de harten sneller kloppen. “Of je gaat koi kweken”, vult onze interviewgast Wim Vervaet (48) vol trots aan, wijzend naar zijn zelf aangelegde tuinvijver. Nochtans is het niet datgene waarvoor we hem op een druiligere zondagmiddag voor Kerst lastigvallen, maar wel zijn fotovernuft...

Iedereen heeft een plan. Of toch, sort of. Terwijl de ene broedt op een uiterst uitgekiend masterplana cunning plan zoals Lord Blackadder zeggen zou – jaagt de ander haast onmogelijk gewaande jongensdromen na. Zo togen Jeroen en Jaap, rest his soul die laatste, ooit op avontuur in het land waar wel iederéén een zonnebril draagt, het land van la mamma: Italia. Vele jaren later leidde dat die eerste dan weer indirect naar Lac B, terug een stukje dichter bij huis maar nog steeds een flinke duw op het gaspedaal vanuit Zeeland. Lac B staat voor plan B, een titel die wij gaven als allusie naar de echte nickname van het water, iets wat voor altijd geheim zal blijven bij de weinigen die ooit het geluk hadden te vissen op Frankrijks best bewaarde mysterie… 

Tegenwoordig zie je twee duidelijke tendensen in ’t karperwereldje, willens nillens. Of men profileert zichzelf over the top en slaat eenieder dood met een eindeloze hoeveelheid aan filmpjes, posts, hashtags, snaps en god weet wat ze nog allemaal zullen uitvinden. Of je hebt een markante tegenbeweging, zonder enige geldings- noch dadendrang, een groep karpervissers bij wie gelukkig nog respect voor viswaters, diens karpers en locals bestaat. Het moge duidelijk zijn: Monkey Climber is op die laatste leest geschoeid, en we zijn maar al te blij dat binnen die relatief kleine ondergrondse scène af een toe eens iemand opstaat die voor dit magazine een uitzondering maakt. Want eenmaal out there, out of darkness ben je meteen kwetsbaar, maar out of diezelfde darkness komt ook het licht. Zodoende vonden we niemand minder dan Phil Haldermans, een Limburger die de laatste jaren zowat overal stilletjes de pannen van het dak viste, bereid om een kijkje in zijn visserij te geven, om daarna in alle anonimiteit terug onder de grond te verdwijnen…  

Nog géén lid of moet je je abo nog verlengen?

Een jaarabonnement op Monkey Climber kost slechts 15,99 euro en kan genomen worden via overschrijving op rekeningnummer IBAN = BE27738023294873, BIC/SWIFT = KREDBEBB, op naam van Monkey Climber Magazine, t.a.v. Giovanni Vanhooren, Stationsstraat 75, 8460 Oudenburg, België met volledige vermelding van naam en adresgegevens. 

Of laat het abonnementsgeld jaarlijks van je rekening afschrijven door volgend document in te vullen: monkeyclimber.be/mandaat