All posts in “Uncategorized”

Pecky’s Diary – January MMXXI

Hoeft het gezegd dat Covid ons 2020 filmschema danig in de war stuurde en dat daardoor de Autumn Korda Masterclass film bijna niet door ging? Danny was genoodzaakt een very last minute SOS uit te sturen nadat wijzigingen in de coronaregels betekenden dat onze hele crew in quarantaine zou moeten als we in België of Frankrijk zouden filmen. Gelukkig reageerde Jürgen met zijn privé water in het zuiden van Duitsland, dat absoluut perfect was voor onze noden. Omdat we pas in de laatste week van oktober zouden arriveren, waren we misschien net dat beetje te laat op het jaar om het beste te zien van wat het te bieden heeft.

Ik reisde pas 48 uur na de rest van de crew af omdat ik de eerste verjaardag van mijn jongste zoon natuurlijk niet missen kon. Ik zal jullie niet vervelen met details, maar ik kwam pas in de schemering aan, net op tijd om nog een streepje water te zien alvorens de duisternis viel. Kort samengevat bleek het meer ongeveer 600 meter lang, plus minus 100 meter breed met dieptes tot ongeveer 9 meter. In totaal telde ik 5 stekken, 2 aan elk uiteinde, en 1 pal in het midden. Mijn makker Dan was aan het vissen op de eerste stek aan de dichtstbijzijnde kant. Hij gaf me een biertje en vertelde me een beetje wat er gebeurd was in mijn afwezigheid. Hij had dus reeds 24 uur gevist en had 1 vis gevangen, een 28 ponder. De stek aan de overkant leek me een redelijke stek, want er sprongen veel vissen terwijl ik luisterde naar wat Dan te vertellen had. Het was echter vrij dicht bij hem, en met slechts twee van ons die het hele meer zouden bevissen, voelde het een beetje vreemd en zelfs niet fair om pal boven hem te komen vissen. Dan had evenwel ook aas en een bivvy geplaatst in een tweede stek aan de andere kant van het meer. De overgebleven stek aan deze kant leek opnieuw een beetje te dichtbij, ook zag ik er niet meteen iets dat me inspireren kon. Met het bovenstaande in gedachten bleef de laatste stek in het midden van het meer eigenlijk over als mijn beste optie. 

Binnen 30 minuten na aankomst was het pikdonker en voordat ik mijn kamp opzette, wilde ik nog even snel een rondje lopen. Er werd me verteld dat er honderden vissen in dit meer zwommen en daar twijfelde ik niet aan: de vissen sprongen overal rond. Toen ik langs de oever tegenover de centrale stek liep, hoorde ik verschillende van die acrobaten. Op goed gevulde waters als deze gaat het zelden fout als je in het midden van het meer plaatsneemt, dus zat het vertrouwen wel goed! Het was ook waarschijnlijk dat als ik netjes viste, er genoeg karpers aan de dis zouden komen om er een paar te vangen. Na het opzetten van het kamp na eigenlijk net twaalf uur aan het stuur te hebben doorgebracht, zocht ik al snel in mijn slaapzak op. Dat ene biertje had blijkbaar medicinale doeleinden en bracht me in een extreem diepe slaap. Na ongeveer negen uur werd ik wakker en voelde me zo fris als een hoentje. 

Mijn openingszet was om twee hengels naar de verre oever te vissen op verschillende spots, één dropte ik vanaf de boot omwille van de afstand en de andere wierp ik gewoon naar de overkant. Beiden viste ik over een lichte hoeveelheid voer, een voorzichtige start dus tot ik zou gaan vangen. Lang verhaal kort, ik had tijdens de eerste 24 uur een zeelt voor mijn inspanningen… Ik had die eerste nacht lang wakker gelegen en de hoeveelheid springende vis was nochtans ronduit obsceen te noemen. Me daarop baserend wist ik dat we elke nacht meerdere vissen zouden moeten vangen! De tweede ochtend wierp ik met een lood het hele gebied voor me af om eens goed rond te voelen. Voor het grootste deel was de bodem niks speciaals, wel presentabel, maar met weinig grind of variatie. Uiteindelijk vond ik een klein stukje grind in het midden. Het was er zes meter diep en de donk van het lood voelde aanzienlijk beter. Ik grapte met de camera jongens dat Ian Botham (een old school UK cricket legende) daar beneden zat om mijn loden full toss terug te sturen. Omdat de bodem van de rest van de stek zo slibachtig en modderig was, koos ik ervoor om op deze spot te vissen. Het plan was om mijn beide hengels erop te droppen, niet meer dan 1 meter uit elkaar verwijderd. Op dit punt had ik de stek bijna doodgelood en ik moest me dus geen zorgen te maken de vis nog meer te verschrikken door een boot te gebruiken om te voeren. Het gebruik van de boot was waarschijnlijk toch discreter dan vijftig grote Spombs die tegen het oppervlak klappen.  Wanneer je voert vanaf de boot is het makkelijk om je aas onbedoeld veel wijder te spreiden dan vanaf de oever. Met dit in gedachten en wetende dat de sport erg minuscuul klein was, was mijn plan om het aas als dusdanig te voeren. De marker werd eerst vakkundig uitgezet en daarna ging ik op een laag standje richting de dobber om een vierkant van 1 meter er direct rond te bevoeren. De jongens op de oever merkten op dat het leek alsof ik de 4-5kilos Tigers en 15mm Cell boilies er direct overheen had gegoten. De nacht die volgde leverde mijn eerste vis op, een schub van iets meer dan 30 pond!

Op dit punt zat ik drie nachten aan het water (waarvan ik er twee viste) en het begon te voelen alsof de sessie aan het wegglijden was. De hoge springactiviteit ‘s nachts was een serieuze kwelling voor mijn ego en ik was me er acuut van bewust dat we er niet het beste uit aan het halen waren. Dan had drie vissen gevangen in de nacht dat ik aankwam, maar een slag kleinere schub van rond de 30 Engelse pond. Als je bedenkt wat er op dit water allemaal rondzwemt, dan is dit slechts een minuscuul tipje van de ijsberg, zelfs nog niet… Omdat mijn enige aanbeet was gevallen op een vrij groot bed van boilies en tijgernoten achtte ik het waarschijnlijk dat een groot deel van mijn aas nog steeds op de plek aanwezig was. Omdat ik dit echter niet met zekerheid kon zeggen, herhaalde ik hetzelfde proces van azen met 3-4 kg gemengde tijgers en boilies vanuit de boot. Om te voorkomen dat ik me zorgen zou maken dat de vis lange tijd zou eten zonder de haak te vinden, schakelde ik over op helderwitte Banoffee pop ups. In deze situatie hoopte ik dat de grote berg voer de vis zou aantrekken, maar zodra ze al te veel vertrouwen kregen zouden ze wel aan van mijn tricky kleine Spinner Rigs bengelen. 

Overdag was het meer werkelijk prachtig en in volle herfstbloei, maar tegelijkertijd absoluut doods. Het zou je vergeven worden als je dacht dat hier geen vis zat. De nachtelijke activiteit was echter weer eens uit de hand gelopen, iets wat ik in de late herfst in de loop der jaren al heel vaak had gezien! Mijn tweede vangst kwam in de vroege uurtjes van de nacht en deze voelde veel groter aan dan de eerste. Ik voelde een flinke kop aan de lijn schudden en de runs die het beest maakte waren zeer traag en doelgericht. Na enkele minuten van strijd doorbrak hij plotseling het oppervlak een paar hengellengtes voor me uit en schijnbaar verblind door de lichten van de camera ging ie recht het wachtende net in. In eerste instantie leek hij me niet zo groot omdat hij niet al te breed was, maar hij was wel verdomd lang. Op de weegschaal woog de vis iets meer dan 53 Engelse pond en werd in de sling geschoven tot het licht genoeg was. De foto’s van dit beest zien er bijzonder gaaf uit met het meer zwaar gehuld in dichte mist erachter. Meer dan apetrots was ik met dit schitterende Duitse prijsbeest!

Omdat deze stek slechts één vangst per nacht opleverde, besloot ik één van de hengels naar de andere oever te verplaatsen. De activiteit ‘s nachts bevestigde herhaaldelijk dat ik niet optimaal gebruik maakte van de hele stek! Na nog een mini ondervraging met de markerhengel koos ik een andere stek op 26 wraps. Om deze plek te vinden wierp ik vrij strak tegen de verre oever aan waarna ik het lood zachtjes plagerig het oevertaluud af trok tot ik de minste weerstand op de hengel voelde en daarna het schrapen op schoon grind. Er stond hier 4,5 meter water en zo goed als bij de voet van het taluud. Jürgen bracht die dag verse maïs dat nog gloeiend heet was toen bij mijn stek aankwam. Ik woog er 6 kg van af in een emmer en ik was verbaasd hoe weinig indrukwekkend het er eerlijk gezegd uitzag. Gekookte maïs is erg zwaar door het watergehalte, maar daardoor ook erg gemakkelijk te eten voor de karper. Ik herhaalde dezelfde truc door met de boot de 6kg maïs direct over een markerdobber te deponeren en vervolgens mijn 15mm Yellow Isotonic pop up vanaf de oever erover uit te werpen.

De grindplek in het midden produceerde niets, maar de verre oever hengel over de maïs vertrok met een rotvaart in het midden van de nacht. Het gevecht opnieuw dat van wat duidelijk een goede vis was. Hij deed niet veel in de zin van runnen of lijn pakken, maar maakte het me alleen moeilijk om te winnen. De verandering van stek en tactiek leverde dit keer een zeer welkom en direct resultaat op! De nacht die zou volgen zou de laatste worden met de hengels in het water en met dit in gedachten voerde ik een fractie van de hoeveelheden die ik had gebruikt. Slechts een kilo of zo per spot zodat ik samen met het eventueel overgebleven voer zeker wat aas rond de rigs had. Dit is een tactiek die ik vaak toepas op commerciële plaatsen waar ik de hele sessie met veel aas heb gevist. Ofwel helemaal niet of zoals in dit geval veel lichter tijdens de laatste nacht. 

Tot op dat moment had ik slechts drie aanbeten gehad in de vier nachten dat ik gevist had en tijdens de nacht die volgde had ik er plots vijf! Twee op de centrale grindplek en drie op de verre oeverplek met maïs! Geen grote vissen echter, allen in de 25lb-35lb klasse. Achteraf gezien kon ik na dit resultaat niet anders dan overwegen dat ik misschien te veel voer had gebruikt? Zeker een mogelijkheid om eerlijk te zijn, maar ik moest wel dankbaar zijn voor de twee mooie vijftigers die ik zo had gevangen. Vismaatje Dan had er een paar meer gevangen dan ik, maar niets van dit kaliber. Om deze Masterclass film te bekijken en om alle technische onderdelen in meer detail te zien kan je deze bekijken op het Korda YouTube kanaal.  

Tot een volgende keer, veel geluk.

Tight lines, Pecky

RIP Old Kempisch Common

Late December news on social media learned us the old Kempisch Canal common – a good fifty, known widely especially after Darrell Peck’s capture – had been found dead, floating around. A number of respectful locals took it out on a cold morning, dug a grave and sent her off the way it should be. RIP old history fish.

Thx to everyone involved, especially our friends Nick and Danny, you know who you are.

Italian carp on the fly!

Italian carp on the fly!

During Covid-19 quarantine we received a number of inspiring emails, proving carp fishing comes in many forms. Gotta love this one:

Hi Monkey Climber magazine,

i m jampa_fishing (instagram) and i have been practicing fly fishing for several years. in Italy the concept of alternative fly fishing is not developed therefore I am trying to spread it as much as possible through photos, videos and articles on my blog. I am attaching 3 photos from last year, with the hope of returning as soon as possible to walk along those canals.

Thank you!

Kind regards.

Gian Paolo

Give him a follow on Instagram @jampa_fishing

Full MC#16 Review and Imagery

Full MC#16 Review and Imagery

 

De nieuwste editie van Monkey Climber magazine verscheen afgelopen zomer een en ander verhinderde ons tot nu toe om een (p)review online te zetten. Een review in de vorm van een recensie is het alvast niet – dat zou nog maar al te gek zijn over je eigen creatie – een preview van wat dit nummer te bieden heeft is het wél, met een summier overzicht van alle artikels.

Een fokkin' razende intro over Emiel & Cyriel, twee jonge bloedhonden op de roadtrip van hun leven! Starting off the wall!

Bounded by Blood. Hoe een Belg en een Engelsman al eind jaren '70 voor het leven met elkaar verbonden raken lees je in Those were the days, een wervelend interview en een brok geschiedenis die nooit eerder gepubliceerd werd. Over De Zelzaatse, over de start van het VBK, over het KK en over de Congo, over Bruce Ashby en John Harry, over horten en stoten, vele stoten zelfs, over het leven en na het leven... Voor dit huzarenwerkje scanden we zelfs meer dan 1.000 dia's uit de archieven van Frans Weemaes en Bruce Ashby himself

Poach Life. Over het zeemzoete - ahum - stropersbestaan van Reagan Betts, een jonge, nobele en onbekende Engelsman die ervoor kiest niet de platgewandelde paden te betreden maar wél op zoek te gaan naar 't onbekende. Een hele opgave in de UK, zo blijkt, maar wel eentje met zuur te verdienen suprises! 

Running Water is een begrip dat veel vissers onder ons ongetwijfeld kennen van de spetterende YouTube video’s die vol staan met prachtige vissen en snoeiharde runs op de meest ruwe locaties die je maar kan bedenken of bevissen. Maar wie zijn nu deze personen – voor velen nobele #nofame onbekenden – die zo keihard werken en meestal net dat halsbrekende randje opzoeken om deze crazy, next level vids te kunnen maken? In deze editie van Monkey Climber maken we kennis met de crew; om daarna per jaargang minstens één van hun übervette verhalen met jullie hier in print te delen. Like crew, like glue, here we go!

Against the wall, het unieke levensverhaal van de oude grijzen van aan de muur. True stories only!

Forgotton Flavours. Le Grenouille en zijn verzameling potjes, flesjes en poedertjes. Een reportage van de hand van onze redactie waar reeds een pak respons op kwam! Samen met de release van ons magazine dropten we ook de Belgian Chocs, een pop up collab met Forgotten Flavours, die in een mum van tijd uitverkocht!

Hands across the ocean, of hoe de American Carp Society daar ergens ver over de plas inspiratie puurt uit een magazine als het onze. En ook hoe het karpervissen daar nog in zijn pioniersschoentjes staat, adembenemend gewoon! 

Nog géén lid of moet je je abo nog verlengen?

Een jaarabonnement op Monkey Climber kost slechts 15,99 euro en kan genomen worden via overschrijving op rekeningnummer IBAN = BE27738023294873, BIC/SWIFT = KREDBEBB, op naam van Monkey Climber Magazine, t.a.v. Giovanni Vanhooren, Stationsstraat 75, 8460 Oudenburg, België met volledige vermelding van naam en adresgegevens. 

Of laat het abonnementsgeld jaarlijks van je rekening afschrijven door volgend document in te vullen: monkeyclimber.be/mandaat

Video: Alan Blair on the Monkey Climber syndicate

Alan blair on the monkey climber syndicate

Beginning of December Nash TV dropped another vid, about Alan Blair's family holidays. To our surprise we just saw a picture of this particular fish, one swimming around in our syndicate. A carp that is very dear to us as we saved it from a big fly fishing reservoir that had a big fish kill, with oxygen levels as low as 0,5%!

In the video you'll see Alain Blair and his girls on the place we call the Monkey Climber syndicate, in reality a cool little venue where we pay the rent for with our close friends. A place of friendship. And a safe haven for proper carp like this one.

 

KOTF shirts now available in Burgundy too!

Having used the hashtag #keepersofthefaith for a while now, we decided to print some sweet Keepers of the Faith shirts and hoodies with the design our editor Gio drew up for the tattoo on his arm. Featuring a candle burning ‘Monkey Climber’ with the initials K.O.T.F. on the front, full Keepers of the Faith anthem on the back. To be honest, another proper hardcore inspired design, for those who dig our fav band Terror. Firstly we only did them in black, but now we have them in Burgundy too. Get them here!

Eindelijk: automatische incasso

Mis nooit geen uitgave van Monkey Climber meer! Om onszelf heel wat administratieve rompslomp te besparen, en ook jullie aandacht niet te verliezen (grif toegegeven: we zouden ook wel eens een abonnementje hier of daar vergeten te verlengen) hebben we sinds kort eindelijk met de bank kunnen regelen dat we de abonnementen jaarlijks automatisch kunnen incasseren van onze leden! Daar hebben we wel jullie toestemming voor nodig, mogen we daarom vragen om het volgende document hier te downloaden, in te vullen, ondertekenen en bij voorkeur ingescand (smartphone foto is ook goed) terug te mailen naar info@monkeyclimber.be Afdrukken en opsturen kan ook naar: Monkey Climber magazine, tav/ Gio Vanhooren, Maria Theresiastraat 42, 8400 Oostende, België.

Ieder najaar wordt vervolgens 15,99 euro van jullie rekening gehaald voor de twee nummers die wij per jaar uitgeven. Zeg nu zelf, wat heb je tegenwoordig nog voor dat bedrag?

Schermafbeelding 2017-03-10 om 14.05.19

Svp invullen, ondertekenen en aan ons terugbezorgen, en je bent lid zolang wij MC uitgeven!

O ja, voor alle abonnees met automatische incasso die daar behoefte aan hebben, hebben we net een besloten Facebook groep onder de naam Monkey Climber Apetown opgezet. De bedoeling is om ideeën over het magazine uit te wisselen, nieuws, vangsten, enz. te delen. Kortom, een besloten plekje voor likeminded people. Gotta keep the faith!

Schermafbeelding 2017-03-10 om 14.28.25

The funny Fish In My Pocket interview, pt. I & II

Here at Monkey Climber we love an interview. That is exactly why we spend loads of time making at least one per issue, visiting our interviewee rather than mailing him over a random series of questions. The end result always is surprising and ever so genuine. Some mega interviews we did are the ones with Rod Hutchinson, Michael Flosdorf, Raf Van Opstal, Phil Cottenier, Gaz Fareham to name but a few, all good reads.

Last month we’ve been interviewed a couple of times ourselves. We’ve had some cool coverage in Advanced Carp Fishing, did a mega piece with the boys at Dé Karperwereld magazine and had a real fun interview with Andy from Fish In My Pocket over in Austria. The latter is available as a two part interview, both in German and in English. Check it out.

MC x FIMP interview pt I German

MC x FIMP interview pt I English

MC x FIMP interview pt II German

MC x FIMP interview pt II English

Forces of Nature by Oz Holness, exclusive for the Continent

Yo boys ‘n girls, we’re the exclusive distributors for this masterpiece by Oz Holness – Forces of Nature for the Continent! Order yours now, or message us on info@monkeyclimber.be if you want us to bring a copy to the VBK meeting on Dec 10th! #helpingafriendout

Forces of Nature - Oz Holness

Forces of Nature is an absorbing insight into the world of Oz Holness, a man with a passion for the outdoors. He thrives on personal challenge and his descriptive and entertaining narrative takes the reader on a journey through ten years of his angling life as he relives some of his inspirational captures. Oz’s path into the world of carp angling was carved during the late ’80s, when he took inspiration from the many dedicated carp anglers on the Kent scene, and then went on to pursue, and catch, the historic Kent Mirror, ‘She’, cementing the road toward his many future adventures. Oz is undoubtedly an angler with soul.

Oz Holness always keeping the faith

Spending 20-plus years as a firefighter taught Oz to be a humble man; never one to shout about his achievements, he is always there for his family and friends, and lives a life of subtle yet uncompromising balance. Oz Holness has kept it as real as it gets, with a ‘no frills’ approach to some of the hardest pits in the land, and he’s achieved his goals with integrity – ‘heart and soul’. This is ‘Forces of Nature’ – enjoy!

Proofing Forces of Nature

Benelux launch at the VBK show on Dec 10th!

Hit us up on the Bigcartel for your copy.