All posts in “Image”

Northern Angling Show sightseeing

Northern Angling Show sightseeing 

On Friday Feb 22nd Monkey Climber went on route again. After the Zwolle show and an open day in Austria it was now time to hit the third country in as many weeks: the UK! Needless to say we were stoked. The plan was to leave on Friday as early as possible, take the Eurotunnel in Calais and start driving up North to Manchester with a quick stop at Matrix Innovations/Johnsson Ross tackle. Than plan would leave us plenty of time to arrive late afternoon at the Northern Angling Show, set some bits up with the Wofte boys and then go fishing with the iPhone Carpers. Guess nothing goes to plan when having to drive through the UK...

All went smoothly though until noon, when we met up with our friend Anthony from Johnsson Ross Tackle and Matrix Innovations. Had to pick up an order of our most popular collab hangers and monkey climbers we do, as well as have a sniff around in the shop. Our friend Phil bought himself some carpy mugs (which he broke later on the way anyway, anyone knows who designed these?), Ward some light in the dark plastic and I myself fell in love with some OG John Baker flavours. We had a quick meal at the local zero star restaurant and followed our way up North soon.

This is where all went a bit wrong. We know some major works were going on around Birmingham, with huge traffic jams. Despite Anthony's advice of driving up to Leeds and then going back, and despite my iPhone saying that too, we followed our personal satnav Phil aka P.B. This man being a true anglophile, doing a handful trips each years for the past twenty years or more, was totally prepared. Two pages full of written notes which we should follow strictly should lead us through the UK without any hassle...

To make a long story short it took us twelve hours since we left in the morning until arriving at the Northern Angling Show half an hour before closure time on the Friday night. Our dearest Phil sent us on a little sightseeing trip, through the Peak District and all. All in all very beautiful, with some legendary quotes and oneliners during that lengthy drive. At some point Ward said, totally out of the blue: "I could be sheep here.", followed only moments later by Phil: "Hold on, move a little to your side so I can put it in!" 🙂

Needless to say we arrived totally shattered, with no desire of fishing any more. Just wanted to have some food and sleep, so we went to the ASDA next door and put our bivvies up next to the show building 🙂

In the morning we met up with the Wofte boys and had the most pleasant day we could imagine. Met up with so many faces we knew from Facebook but never seen before, loads of people who fished our Eurobanx 1 spot too 🙂

Thx for your support and thanks for having us! Hopefully until next year!


Pic captions (from top to bottom):

1. Classic tackle shop pose at Johnson Ross.

2. "Morning peasant!" Classic Blackadder 1 quote Phil and myself always use.

3. Traffic sign's right!

4. Peak District...

5. ... never follow sheep a wise man once told me!

6. Ward aka President Tramp.

7. Midnight sticker pack making for the show! #dedication

8. 6.45am first people already queuing up and giving us strange looks.

9. Hotel NAS.

10. The Boys. Like crew, like glue.


Inner city vibes with Mathieu Denoyers

Inner city vibes with Mathieu Denoyers 

From time to time our eyes fall on special, undiscovered talent in this scene. One of our recent discoveries deffo is our French bud Mathieu Denoyers, a very skilled angler and photographer. 

We asked him for a special series for our Blog, to keep the vibe alive now most lakes are frozen over. So Mat sent us this great inner city series, watching and waiting on the big river, never knowing what is about to come...

#expectnothing

Monkey Climber op VBK Meeting nu zaterdag 9 december!

Nu zaterdag viert ons aller geliefde VBK haar 25e verjaardag en hier zijn alvast een aantal redenen – zware feiten en minder serieuze – waarom jij er ook bij moet zijn:

  • Gewoon omdat wij het zeggen. Fact. 🙂
  • Omdat Geert Ooms jullie tijdens een uur durend demo leren zal hoe een plaat van Cash feilloos op je kop te balanceren.

  • Voor stijladvies van Alan Blair en om nu eindelijk te weten welke 5 panel je bij welke maanstand hoeft te dragen.
  • Omdat diezelfde Alan Blair in tegenstelling tot wijlen Hugo Claus op de boekenbeurs geen vaarzen maar wel de laatste editie van Monkey Climber op onze stand signeren zal (en bloot vlees ook, bring your girlfriends)!
  • Voor meer gefluister tussen het riet nu de standen en de lezingen geïntegreerd zijn.
  • Voor Zilver, het jubileumboek waar wij ook een bijdrage aan leverden.
  • In de woorden van geheelonthouder Gio: pintjes!

Wij brengen in ieder geval een massa magazines, merchandise, pop ups, pins, stickers mee naar de meeting. Wil je iets specifieks, dan contacteer je ons best op voorhand op info@monkeyclimber.be 

Ook kan je op de meeting weer traditioneel je Monkey Climber abonnement verlengen! See u there!

Going ape: The 1968 Jack Hilton Redmire files

Earlier this week we posted a quite unusual find – tbh, most probably the sickest thing in our collection over at Monkey Climber – in a Facebook group for old school afishionado’s: the original 1968 lease document for Redmire Pool between Jack Hilton and the owners of the property. Truly unique and a proper piece of carp fishing history. The post quite literally went red hot in no time, but since not everyone can see posts in this group we thought of sharing some images with you over here.

1

2

Lots of people were curious as to how we came across this. The answer simply is ‘by eBay accident’. We think it was ten years ago when our editor couldn’t find his original copy of Quest for Carp, so we had a look on eBay uk searching for ‘Jack Hilton’. Couldn’t believe our eyes when we saw this listed for a couple of quid in the general Book section of eBay (not in the angling listings). Waited until the last seconds of the auction, put 50 quid on it and won it for 45 🙂 We’ve been offered a good month’s wage for it since, but will never leave the Monkey Climber HQ, sorry!

3

4

Note that Jack could lease the infamous syndicate for 500 quid back then, which must have been a lot of money in those days. For your interest, we did a Jack Hilton tribute for MC#5 couple of years ago, with this amazing cover by Stannart. Interviewed Jack’s son back then, truly inspiring stuff. This issue is long sold out though.

05

MC Keeper of the Faith rods

Here are some progress pics of a little project we are working on with the guys at Cotswold Rods over in the UK. We have ulitised some great ‘old skool’ styling together with fresh detailing to create a rod that looks just as good as it performs!

With each rod built by hand and individually numbered in the renowned Cotswold workshop, quality is assured.

Full spec as follows:

Full duplon handles with ‘old skool’ styling
Fuji DPS 18 reel seats
Black Delrin collars and caps,
Custom engraved ‘MC’ butt caps
Kigan 3d black ringing
Anti wrap tip rings
Each rod individually numbered
Custom ‘MC’ decals
Blanks available in 3, 3.25 and 3.5lb

Führerschein und Fahrzeugschein bitte!

Flarden uit een vissersgeest,

iets om over na te denken

 

Rustig tikt de slip. Zware bonken volgen op de top. De hengel gaat zo krom als een hoepel. Man, wat is het koud! De rillingen die over mijn rug lopen zijn evenwel absoluut niet van de kou. Nee, dit is pure adrenaline, het zijn déze momenten dat ik als ik karpervisser écht lééf…

De duizenden sterren die helder aan de hemel staan zijn de enige getuigen die zien dat ik op een verboden watertje mijn ding doe. Voor even sluit ik mijn ogen en geniet intens, wat hebben we toch een geweldige hobby! Een paar minuten later geeft een zwaarlijvige schub zich gewonnen, en ontwaak ik weer uit mijn roes. Een paar zelfontspannerplaatjes later mag de vis weer zwemmen. In al mijn enthousiasme wil ik de prachtige schub op FaceBook knallen, mijn vreugde delen met anderen, maar weet me ternauwernood – of was het nu ternauwerdood – in te houden. Nee, nu nog niet, Mark, wacht nou toch even! Die grassprietjes linksonder op de foto’s herkennen die echte IT-vissers toch meteen. Laat ze toch nog maar effe wegblijven.

Erg dat je tegenwoordig zo moet denke, niet, maar het is helaas wel keiharde karperrealiteit anno 2015! Claimen kun je niet, hoogstens in goed overleg voor een tijdje, maar beter maak je geen slapende honden wakker. Afromen en wegwezen, en er werd niet meer over gesproken.

Er is al veel geschreven over de invloed van de media en commercie op de karpervisserij. Deze schijnen tegenwoordig hand in hand te gaan en dat brengt voor- en nadelen met zich mee. Maar wat mij vooral zo opvalt, is dat in verschillende magazines – zonder namen te noemen – de commercie ook al in de artikelen de boventoon voert. Het merk beetmelder dat het uitschreeuwt, of de geweldig sterke haak van nu eens het merk X dan weer Y of Z waarin o-zoveel-vertrouwen is, of je geacht wordt dat te hebben. En dergelijke voorbeelden kan ik eindeloos blijven opnoemen. Met naam en toenaam, desnoods met de paginanummers erbij, maar laat ik hier vooral beleefd blijven. Ben ik dan de enige die zich hieraan mateloos erger? En die zo benieuwd is naar het échte verhaal achter de vangsten. Het bloed, het zweet en misschien ook wel de tranen? Of ben ik dan gewoon een ouderwetse romanticus? Het oude, het mystieke, de spanning en de ontknoping. Ik snap dat er in de bladen van tegenwoordig reclame moet worden gemaakt, maar alsjeblief, kan dit niet gewoon op aparte pagina’s tussen de verhalen door?

Iedereen beleeft zijn visserij op zijn manier, en dat heb ik ook maar te respecteren. De een zit twee weken achtereen aan een betaalwater de ene veertiger na de andere binnen te harken, zonder dat het zijn waarde verliest. Voor mij is een bak dan weer de ultieme beloning aan het einde van een lange reis vol moeite. Iets waar je later nog met trots op terug kunt kijken. Maar ook dat is persoonlijk! En gelukkig zijn we niet allemaal hetzelfde, dat houdt het interessant. Wat je ook doet, als je er maar plezier in hebt! Zo laat ik me nog altijd leiden door dat kleine jochie van vroeger dat op jacht ging naar karpers met een telescoophengel, het pennetje en een potje maïs!

En zo geniet ik van de kleine dingetjes. Vaak zijn het niet eens vangsten, maar wel een leuk verhaal, een grappige belevenis, iets dat je je hele leven lang bijblijft. Zonder dat daar merken of namen hoeven bij gesleurd te worden. Toch? Net zoals deze korte anekdote van dit voorjaar die ik jullie wil meegeven. Op een frisse dag in maart besluit ik een watertje bij mij in de buurt lichtjes te bevoeren. Eerst nog effe snel in Duitsland tanken, ik woon per slot van rekening aan de grens!

De zo rustige grensovergang waar normaliter geen hol te beleven is, blijkt nu een redelijk grootschalige controle post te staan. “Führerschein und Fahrzeugschein bitte!“, vraagt een van de Duitse agenten mij op een norse manier. Nadat blijkt dat ik in orde ben met de papieren, wil diezelfde agent ook een kijkje nemen in de kofferbak, waar op dat moment nog mijn complete karperuitrustig in ligt. Nadat de man mijn complete vistas op de kop heeft gezet, en zelfs mijn onthaakmat heeft gechecked, wil hij als laatste controle toch nog even in de goed afgesloten emmer kijken. De emmer bevat in krill gesoakte bollen, ik kan een kleine glimlach reeds niet onderdrukken.

Wanneer de Duitse agent de emmer opent is hij duidelijk zichtbaar onder de indruk van de bedwelmende lucht van de krill. En als hij ook nog eens met zijn blote pollen een van de bolletjes oppakt moet ik echt mijn best te doen om mijn lach in te houden. In je steenkolen Duits uitleggen dat je karpervisser bent, dat je gaat voeren en dat het in krill gesoakte bollen zijn is niet zo eenvoudig! Uiteindelijk is alles toch in orde, en kan ik mijn weg vervolgen. In mijn binnenspiegel zie ik de agent nogmaals aan zijn handen ruiken en nu kan ik mijn lach niet meer onderdrukken! GUTENTAG!!

Love Carp.

Appreciate Nature.

Respect Each other.

 

Mark Rinsema

#nofish

Just the game
Bare essentials
The joy
The vibe
The art
Don’t fuck it up
Let it be
Whatever
Forever
Alive
Kicking

Willem Barnas

The harder they fall

Voor de KWO rotary met als titel ‘Brollywood’ schreef onze editor volgende bijdrage, we wilden hem u alvast hier niet onthouden. Voor de volledige Rotary met de bijdragen van Roderick Langeveld en Sjef van den Hoof surft u naar www.karperwereld.nl.

Karpervissen voor de fame, het verliezen van de essentie. Wat ik daarvan vind? Tja, met een duidelijke No Fame baseline die we van dag 1 met Monkey Climber zeilen, is dat meteen duidelijk dacht ik zo. Al zullen criticasters en groene monstertjes links en rechts en vooral achter hun toetsenbord dat wel afdoen als een slinkse marketingzet…

Eerst en vooral: tonnen respect voor (B)roderick Langeveld, degene die met deze Brollywood rotary op de proppen kwam. Moet u zich voorstellen: tot voor kort had Rodie álles wat velen in dit wereldje ambiëren. Dikke bakken, een goed profiel, artikels in de blaadjes én… tal van sponsors die hem bergen materiaal toestu(urd)en. Grif toegegeven, dit is natuurlijk sterk overdreven, maar helaas wel realiteit van hoe velen het zien, of opkijken naar iemand met een beetje ‘naam’. Om dan zelf alles zomaar overboord te gooien en die weldoeners vaarwel te zeggen zoals Roderick gedaan heeft, bewijst volgens mij enkel maar dat hij het karperhart op de goede plaats heeft. En ook dat hij over een stevig stel ballen beschikt. Tot dusver deze bromance, want ik ken de brave jongen trouwens maar even goed of slecht als u en sprak ‘m hoogstens een handvol keer. Wel maakten hij en z’n makker Ronald een top sfeerartikel over een Zuid-Afrikaans avontuur voor onze laatst verschenen editie MC#6, een ware aanrader!

Wat is dé essentie dan? Voor mij zijn dat sfeer, de beleving en de vele vriendschappen, en als ik onderweg een karper of twee kan vangen is dat mooi meegenomen. De eerste drie staan los van het laatste, maar dat laatste staat niet los van die eerste als u begrijpt wat ik bedoel. Voor u, beste lezer, ligt dat misschien helemaal anders en wie ben ik om te zeggen of dat nu goed of slecht is. Alleen… als je niet kan genieten, waarom doe je het dan? Als u ooit dood bent, ligt niemand wakker van welke vissen u gevangen heeft en van wie of wat u wel niet bent. Hier rust Korneel Karperjutter, 196 scenepoints met 39 fortys… De aandachtige lezer leest het goed: het zijn er inderdaad 5 per veertiger en niet 4 of 6 zoals er vele snodaards de boel willen bedoezelen. Voorgaande geldt trouwens niet alleen voor dit kleine wereldje, maar – bij uitbreiding – evenzeer in de grote buitenwereld voor zij die verder kunnen kijken dan hun ‘karperkleppen’ (thx voor deze laatste, Luc C.).

Sfeer en beleving zijn sowieso de drijfveren waarom we in 2010 Monkey Climber magazine zijn opgestart. Om die schijnbaar verloren essentie terug meer op de voorgrond te plaatsen, en dit zonder te prediken. Not here to judge, maar een frisse, positieve boodschap binnen de scene laten waaien. Want, als je houdt van wat je doet, dan kan je dat enkel maar bejubelen, toch!? Precies daarom ga ik deze bijdrage ook niet afsluiten met een hoop gezanik over right or wrong.

‘Die Gio, wat is die naïef man.’ Kan zijn, maar toevallig lag ik net een reactie van SKP-man Filip op een post van VBK-voorzitter Mark Hoedemakers: ‘Of in 1995 álles dan zo schitterend was!?’ Wel, grif toegegeven, die huidige old school hang naar vroeger-was-alles-beter waar wij ongetwijfeld met MC een hand in hebben gehad was ook niet alles. Midden jaren ’90 waren er ook al pijnpunten, voor- en tegenstanders van betaalwaters, enduro’s en lensdrukken. En aan de waterkant waren er toen ook al aanvaringen zat. De topics liggen nu misschien anders – dat shinen is zeker géén nieuwtje hoor, wel de manier waarop door sociale media e.d. – maar in realiteit is er niets veranderd. Behalve dan dat er een PAK meer karpervissers zijn als toen en de verschillen dus vaak nog mijlenverder uit elkaar liggen dan ooit. En als ik dan toch een goedbedoelde tip aan die hedendaagse superheroes mag meegeven: The harder they come, the harder they fall!

Keep the Faith,

Gio