Ridge Monkey’s The Great Escape is back!

Ridge Monkey’s The Great Escape is BACK! Episode two is here!! With more fun, laughter, carp and death defying challenges, than before! The lads head to the beautiful French Alps in search of carp, though there’s a physical challenge that will put them to the test, both physically and mentally. Will they all live to tell the tale?

Join Dave Levy, Jay Cater & James Armstrong in episode 2 of The Great Escape! The lads head to one of the most scenic fishing locations they’ve ever had the opportunity to fish. They take on the much-loved challenge thrust upon them, while Jay encounters a near death experience in the process. But what Alpine carp will grace their nets during this epic angling adventure?

Avid Carp Benelux A-Team sessions, Big Dutch mirrors

24 uur met… Bas van der Werff: ” Is origineel de naam van deze video serie maar nu ben ik zelf de cameraman & editor van Avid, dus om en goed beeld van mijn Nederlandse visserij te laten zien heb ik wat meer tijd genomen dan 24 uur. ik neem jullie mee in mijn voorjaar campagne op een BIKKEL hard dressuur water. Hier verbreek ik zelfs mijn PB! en meerdere 20kg plus vissen zien de binnenkant van mijn net een voorjaar om van te dromen! ik vertel jullie hoe ik dit beleef en wat mijn ervaringen waren op dit toch wel heel bijzondere water!”

Watch & enjoy!

5 questions with Maurice Flanx & a mega giveaway!

We met up with Maurice from the German brand Flanx recently, a proper old school German angler running his own brand for a couple of years now. Mostly in Germany and Austria for now, but he’s coming to Belgium/Benelux now too! We posed him 5 questions & we have a mega giveaway for our customers!

Hi Maurice, can you introduce the Flanx brand to the Benelux please? You’re from Germany yourself, and we’re pretty sure a lot of people have heard about Flank on social media, or seen you at Zwolle or even at the Belgian show Carp Bredene.

“Hi Gio.. Yes, a few Dutch & Belgium anglers might have seen me on the Carp Bredene show, in the very early stages of Flanx, where I had the chance to show a bit of the then coming products (I couldn’t sell anything as these were samples still…) A wider audience saw me on the last two Zwolle Shows, and especially on the last one we did extremely well. Shame there isn’t one this year due to Covid…”

You have a long history in the angling industry, can you tell us a bit more about that and in what way Flanx is the fruit of your past experiences?

“Where should I start… Being from Cologne I started to fish Dutch and Belgium waters at the age of 18 and so I got influences from England, Belgium, Holland and Germany. This can still be found in my tackle today! In the past I worked for Korda, ACE, Taska, Ultimate and DAM, and all of this culminated in Flanx! Flanx is the first time where I can decide totally on my own! Fruits of this are my Carp1 and Inceptor rods, the nowadays nearly famous and protected CarpSub Retainer, tents, nets or some specimen gear like the Barbel Retainer or the Specimen Mat! Everything is really my brainchild and not just some random labelled Chinese stuff!”

Not many people will now, but we at Monkey Climber had a significant hand in Flanx 🙂 Explain that to our readership please!

“You? No! 😂 No, you had your significant influence in the form of the logo… You (or better your lovely girlfriend) made it! It is everything I wanted… Simple but somehow clever and memorable! I loved it from the first moment, made a little twist et voilà!

You yourself or one of the original old school carpers in Germany, there’s even a couple of pics of yours in our upcoming issue. Tell us a bit more about your angling life and love, buddy.

“As I said, from 18 till my mid twenties I fished mainly in Dutch and Belgium waters due to their vicinity from where I live.. Some friendships are till today valid, like Mario Gijbels, Rudi DeZutter, Leon Sturme, Herman Koene… Later I started to fish some French & Hungarian venues. I am a kind of modern cold school angler! My whole life I fished a minimum of 2 nights a week, most times even 3 or 4 nights. I do fish now for carp and the Englisch way for 34 years… I caught 50s in 8 European countries and 40s in eleven.. I simply love carp and carpfishing but I do also a bit specimen hunting and fly fishing! Due to some health issues my fishing suffers a lot recently but also this will be better again in future!”

Last question: you sent us two huge boxes containing these three very bad ass Flanx mats. What’s so new and special about them? They seem ever so durable, waterproof and fish friendly to us, but we’d like to hear the details in your own words as you have designed them thoroughly and with care.

“Again, where should I start… The three mats are design wise maybe familiar cause I copied twice myself and one time Jamie Smith. The Flat Mat is down to the old Jamie Smith / Nix mat. So roughly 25 years old! But I changed it a bit and add a rim to it! The second mat is a copy of my Taska Surecare mat! And the third, the WPM XL is a copy of my Nylon TransCarp Mat, which I still sell! So three copies and what? The secret is that all three are fully waterproof! The whole mats are made of sealed PVC (Tarpaulin) and gives complete waterproofness! Yes, they are a bit more expensive but they are made to last! We decided not to use a net at the bottom, so water can be filed in the WPM and XL! Due to the materials used, they belong to the safest mats around! We give a Flat Mat and a WPM Mat away to two of your readers/customers!”

That’s mega buddy, we would like to give them away at the end of the month February to two of our customers in the way we did our competitions last year: anyone buying anything from our monkeyclimber.bigcartel.com site during this month enters the comp automatically, my kid will draw two winners at the end of the month!

“Fair enough! Be lucky!”

Flanx WPM Flat Mat

Flanx WPM Mat

Flanx WPM Mat XL

Pecky’s Diary – January MMXXI

Hoeft het gezegd dat Covid ons 2020 filmschema danig in de war stuurde en dat daardoor de Autumn Korda Masterclass film bijna niet door ging? Danny was genoodzaakt een very last minute SOS uit te sturen nadat wijzigingen in de coronaregels betekenden dat onze hele crew in quarantaine zou moeten als we in België of Frankrijk zouden filmen. Gelukkig reageerde Jürgen met zijn privé water in het zuiden van Duitsland, dat absoluut perfect was voor onze noden. Omdat we pas in de laatste week van oktober zouden arriveren, waren we misschien net dat beetje te laat op het jaar om het beste te zien van wat het te bieden heeft.

Ik reisde pas 48 uur na de rest van de crew af omdat ik de eerste verjaardag van mijn jongste zoon natuurlijk niet missen kon. Ik zal jullie niet vervelen met details, maar ik kwam pas in de schemering aan, net op tijd om nog een streepje water te zien alvorens de duisternis viel. Kort samengevat bleek het meer ongeveer 600 meter lang, plus minus 100 meter breed met dieptes tot ongeveer 9 meter. In totaal telde ik 5 stekken, 2 aan elk uiteinde, en 1 pal in het midden. Mijn makker Dan was aan het vissen op de eerste stek aan de dichtstbijzijnde kant. Hij gaf me een biertje en vertelde me een beetje wat er gebeurd was in mijn afwezigheid. Hij had dus reeds 24 uur gevist en had 1 vis gevangen, een 28 ponder. De stek aan de overkant leek me een redelijke stek, want er sprongen veel vissen terwijl ik luisterde naar wat Dan te vertellen had. Het was echter vrij dicht bij hem, en met slechts twee van ons die het hele meer zouden bevissen, voelde het een beetje vreemd en zelfs niet fair om pal boven hem te komen vissen. Dan had evenwel ook aas en een bivvy geplaatst in een tweede stek aan de andere kant van het meer. De overgebleven stek aan deze kant leek opnieuw een beetje te dichtbij, ook zag ik er niet meteen iets dat me inspireren kon. Met het bovenstaande in gedachten bleef de laatste stek in het midden van het meer eigenlijk over als mijn beste optie. 

Binnen 30 minuten na aankomst was het pikdonker en voordat ik mijn kamp opzette, wilde ik nog even snel een rondje lopen. Er werd me verteld dat er honderden vissen in dit meer zwommen en daar twijfelde ik niet aan: de vissen sprongen overal rond. Toen ik langs de oever tegenover de centrale stek liep, hoorde ik verschillende van die acrobaten. Op goed gevulde waters als deze gaat het zelden fout als je in het midden van het meer plaatsneemt, dus zat het vertrouwen wel goed! Het was ook waarschijnlijk dat als ik netjes viste, er genoeg karpers aan de dis zouden komen om er een paar te vangen. Na het opzetten van het kamp na eigenlijk net twaalf uur aan het stuur te hebben doorgebracht, zocht ik al snel in mijn slaapzak op. Dat ene biertje had blijkbaar medicinale doeleinden en bracht me in een extreem diepe slaap. Na ongeveer negen uur werd ik wakker en voelde me zo fris als een hoentje. 

Mijn openingszet was om twee hengels naar de verre oever te vissen op verschillende spots, één dropte ik vanaf de boot omwille van de afstand en de andere wierp ik gewoon naar de overkant. Beiden viste ik over een lichte hoeveelheid voer, een voorzichtige start dus tot ik zou gaan vangen. Lang verhaal kort, ik had tijdens de eerste 24 uur een zeelt voor mijn inspanningen… Ik had die eerste nacht lang wakker gelegen en de hoeveelheid springende vis was nochtans ronduit obsceen te noemen. Me daarop baserend wist ik dat we elke nacht meerdere vissen zouden moeten vangen! De tweede ochtend wierp ik met een lood het hele gebied voor me af om eens goed rond te voelen. Voor het grootste deel was de bodem niks speciaals, wel presentabel, maar met weinig grind of variatie. Uiteindelijk vond ik een klein stukje grind in het midden. Het was er zes meter diep en de donk van het lood voelde aanzienlijk beter. Ik grapte met de camera jongens dat Ian Botham (een old school UK cricket legende) daar beneden zat om mijn loden full toss terug te sturen. Omdat de bodem van de rest van de stek zo slibachtig en modderig was, koos ik ervoor om op deze spot te vissen. Het plan was om mijn beide hengels erop te droppen, niet meer dan 1 meter uit elkaar verwijderd. Op dit punt had ik de stek bijna doodgelood en ik moest me dus geen zorgen te maken de vis nog meer te verschrikken door een boot te gebruiken om te voeren. Het gebruik van de boot was waarschijnlijk toch discreter dan vijftig grote Spombs die tegen het oppervlak klappen.  Wanneer je voert vanaf de boot is het makkelijk om je aas onbedoeld veel wijder te spreiden dan vanaf de oever. Met dit in gedachten en wetende dat de sport erg minuscuul klein was, was mijn plan om het aas als dusdanig te voeren. De marker werd eerst vakkundig uitgezet en daarna ging ik op een laag standje richting de dobber om een vierkant van 1 meter er direct rond te bevoeren. De jongens op de oever merkten op dat het leek alsof ik de 4-5kilos Tigers en 15mm Cell boilies er direct overheen had gegoten. De nacht die volgde leverde mijn eerste vis op, een schub van iets meer dan 30 pond!

Op dit punt zat ik drie nachten aan het water (waarvan ik er twee viste) en het begon te voelen alsof de sessie aan het wegglijden was. De hoge springactiviteit ‘s nachts was een serieuze kwelling voor mijn ego en ik was me er acuut van bewust dat we er niet het beste uit aan het halen waren. Dan had drie vissen gevangen in de nacht dat ik aankwam, maar een slag kleinere schub van rond de 30 Engelse pond. Als je bedenkt wat er op dit water allemaal rondzwemt, dan is dit slechts een minuscuul tipje van de ijsberg, zelfs nog niet… Omdat mijn enige aanbeet was gevallen op een vrij groot bed van boilies en tijgernoten achtte ik het waarschijnlijk dat een groot deel van mijn aas nog steeds op de plek aanwezig was. Omdat ik dit echter niet met zekerheid kon zeggen, herhaalde ik hetzelfde proces van azen met 3-4 kg gemengde tijgers en boilies vanuit de boot. Om te voorkomen dat ik me zorgen zou maken dat de vis lange tijd zou eten zonder de haak te vinden, schakelde ik over op helderwitte Banoffee pop ups. In deze situatie hoopte ik dat de grote berg voer de vis zou aantrekken, maar zodra ze al te veel vertrouwen kregen zouden ze wel aan van mijn tricky kleine Spinner Rigs bengelen. 

Overdag was het meer werkelijk prachtig en in volle herfstbloei, maar tegelijkertijd absoluut doods. Het zou je vergeven worden als je dacht dat hier geen vis zat. De nachtelijke activiteit was echter weer eens uit de hand gelopen, iets wat ik in de late herfst in de loop der jaren al heel vaak had gezien! Mijn tweede vangst kwam in de vroege uurtjes van de nacht en deze voelde veel groter aan dan de eerste. Ik voelde een flinke kop aan de lijn schudden en de runs die het beest maakte waren zeer traag en doelgericht. Na enkele minuten van strijd doorbrak hij plotseling het oppervlak een paar hengellengtes voor me uit en schijnbaar verblind door de lichten van de camera ging ie recht het wachtende net in. In eerste instantie leek hij me niet zo groot omdat hij niet al te breed was, maar hij was wel verdomd lang. Op de weegschaal woog de vis iets meer dan 53 Engelse pond en werd in de sling geschoven tot het licht genoeg was. De foto’s van dit beest zien er bijzonder gaaf uit met het meer zwaar gehuld in dichte mist erachter. Meer dan apetrots was ik met dit schitterende Duitse prijsbeest!

Omdat deze stek slechts één vangst per nacht opleverde, besloot ik één van de hengels naar de andere oever te verplaatsen. De activiteit ‘s nachts bevestigde herhaaldelijk dat ik niet optimaal gebruik maakte van de hele stek! Na nog een mini ondervraging met de markerhengel koos ik een andere stek op 26 wraps. Om deze plek te vinden wierp ik vrij strak tegen de verre oever aan waarna ik het lood zachtjes plagerig het oevertaluud af trok tot ik de minste weerstand op de hengel voelde en daarna het schrapen op schoon grind. Er stond hier 4,5 meter water en zo goed als bij de voet van het taluud. Jürgen bracht die dag verse maïs dat nog gloeiend heet was toen bij mijn stek aankwam. Ik woog er 6 kg van af in een emmer en ik was verbaasd hoe weinig indrukwekkend het er eerlijk gezegd uitzag. Gekookte maïs is erg zwaar door het watergehalte, maar daardoor ook erg gemakkelijk te eten voor de karper. Ik herhaalde dezelfde truc door met de boot de 6kg maïs direct over een markerdobber te deponeren en vervolgens mijn 15mm Yellow Isotonic pop up vanaf de oever erover uit te werpen.

De grindplek in het midden produceerde niets, maar de verre oever hengel over de maïs vertrok met een rotvaart in het midden van de nacht. Het gevecht opnieuw dat van wat duidelijk een goede vis was. Hij deed niet veel in de zin van runnen of lijn pakken, maar maakte het me alleen moeilijk om te winnen. De verandering van stek en tactiek leverde dit keer een zeer welkom en direct resultaat op! De nacht die zou volgen zou de laatste worden met de hengels in het water en met dit in gedachten voerde ik een fractie van de hoeveelheden die ik had gebruikt. Slechts een kilo of zo per spot zodat ik samen met het eventueel overgebleven voer zeker wat aas rond de rigs had. Dit is een tactiek die ik vaak toepas op commerciële plaatsen waar ik de hele sessie met veel aas heb gevist. Ofwel helemaal niet of zoals in dit geval veel lichter tijdens de laatste nacht. 

Tot op dat moment had ik slechts drie aanbeten gehad in de vier nachten dat ik gevist had en tijdens de nacht die volgde had ik er plots vijf! Twee op de centrale grindplek en drie op de verre oeverplek met maïs! Geen grote vissen echter, allen in de 25lb-35lb klasse. Achteraf gezien kon ik na dit resultaat niet anders dan overwegen dat ik misschien te veel voer had gebruikt? Zeker een mogelijkheid om eerlijk te zijn, maar ik moest wel dankbaar zijn voor de twee mooie vijftigers die ik zo had gevangen. Vismaatje Dan had er een paar meer gevangen dan ik, maar niets van dit kaliber. Om deze Masterclass film te bekijken en om alle technische onderdelen in meer detail te zien kan je deze bekijken op het Korda YouTube kanaal.  

Tot een volgende keer, veel geluk.

Tight lines, Pecky

RIP Old Kempisch Common

Late December news on social media learned us the old Kempisch Canal common – a good fifty, known widely especially after Darrell Peck’s capture – had been found dead, floating around. A number of respectful locals took it out on a cold morning, dug a grave and sent her off the way it should be. RIP old history fish.

Thx to everyone involved, especially our friends Nick and Danny, you know who you are.

Always #monkeyclimber Leon Manke says

Always #monkeyclimber Leon Manke says

Another update we got during lockdown is from young Leon Manke with a couple of nice and wild fish. There's a lot of bad stuff being said about the young generation in the last week, and here's the proof you can't judge a whole generation on the actions of some individuals! #thekidsarealright

Always Be Kind – Mark Hoedemakers

always be kind - mark hoedemakers

*** GENIET VAN DE NATUUR, CONSUMEER HAAR NIET ***

- een opinie, zomaar geschreven op 'throwback thursday' -


De eikels vallen vroeg uit de bomen dit jaar. Het is pas half juni. Foute berichtgeving natuurlijk, want berust op een synoniem voor de vrucht der natuur die pas in het najaar loslaat. Geef ik ruiterlijk toe, waarvoor mijn excuses. Je kan je nooit snel genoeg excuseren…

Twee dagen geleden kwamen er vier domme filmpjes voorbij. Drie jonge kerels, verblind door hoogmoed en zichzelf voedend met ‘laajks’, werden ontmaskerd toen er enkele filmpjes als fecaliën kwamen bovendrijven in de donkere sloot prut die de sociale media wel eens is. Een moderne misstap werd ouwerwets ontmaskerd, want we hadden het gezien, hadden ze al snel in de smiezen! De veroordeling was dan weer wel modern. Digitale schandpaal. Met een impact van heb ik jou daar! Gisteren kwam er weer eentje boven water. Nummer vijf. Ook een jongeman, aan wat de vooravond had moeten zijn van een roemrijke levenswandel in het karpercircus.

Carrière naar de haaien. Sponsorcontractje naar de filistijnen (waar is trouwens de tijd dat een sponsorcontract een bloedserieuze zaak was?)

Das war einmal, der Influencer.

Als het cijfer volgers belangrijker is dan het IQ en EQ, moet je je trachten goed te omringen. Wellicht ging het daar fout… Hoe hoger het podium, hoe dieper de val als je in de valkuilen trapt. Mijn generatie groeide op met het fenomeen ‘Big Brother’, eind jaren ’90. Toen had je de keuze, als je door de selectie geraakte (doordenkertje), om je doen en laten 7 tot 100 dagen te laten filmen. En om daarna weer hopelijk snel in de anonimiteit te sukkelen, iets dat in het geval van sommigen jammer genoeg mislukte.

Anno 2020 is het anders, staan we verder. We groeien op met Samsungs, Huaweis en Apples. Sommige jonge vissers gaan klaarblijkelijk denken, met bekend worden als doel op zich, dat ze al hun exploten van de ochtend tot de avond en de nacht moeten filmen. Filmen en delen. Delen en filmen. ‘Influencen’. Beïnvloeden. Geen misdaad, wel een teken des tijds.

De nieuwe generatie is wellicht niet meteen slimmer of dommer dan de bende waar we nu zelf nog deel van uitmaken. Wel zijn ze met hun nieuwe normaal dat ‘influencen’ heet, meer zichtbaar in al hun idiotie. Want filmen is niet alleen hip, het is natuurlijk ook al wat nog rest als je amper kan lezen en schrijven (grapje!). Je stoort daar natuurlijk de hele meute niet mee; weet dat er nog steeds meer niet-volgers dan volgers zijn, en ook ‘ontvolgen’ is een basisrecht in digitaal Europa. Weet wel dat de kans groot is dat als je met het etaleren van domheid, of laat het ons jeugdige overmoed noemen, in een valkuil trapt, je ook door de mand valt. Dan werkt dat delen minder productief voor de steile opmars naar het met wrakhout bij elkaar getimmerde podium. Dan sta je voor paal en ga je viraal. Dan pas doe je met verpletterend grote impact wat je zo graag doet: beïnvloeden…

De verwensingen? Meer dan verdiend.

De bedreigingen? Er los over en een brug te ver.

Het feit dat je meer dan alleen vissers bereikt? Destructief!

De drie karpers die respectloos worden terug gegooid in het water overleven dit heus. Laat ons niet hypocriet zijn. De eend, ongewild hoofdrolspeler van een dwaze grap, zwemt in goede gezondheid maar met een meer dan logische aversie voor mensen verder, en de brasem, ook die is al lang vergeten wat ‘m overkwam. Neemt niet weg dat het een wetmatigheid is, zowel geschreven als ongeschreven: zo ga je niet met levende wezens om! Die behandel je altijd en overal met respect. Dat hoort bij het mens zijn.

De wetenschap dat dit hele, trieste gebeuren, koren op de molen is van de anti-hengelsportlobby, is een vaststelling die woede opwekt. Veel van wat deze mensen en organisaties aanhalen, is niet-wetenschappelijke subjectiviteit. Buikgevoel. Vandaag hebben ze vijf extra kogels voor hun bazooka. Gratis en voor niks, cadeautje van de hengelsport zelf. Hopelijk komt het zover niet, maar laat ons niet naïef zijn: de boodschap wordt wellicht ergens door iemand opgepikt, als ze al niet op Dumpert komt. En dan zijn de rapen gaar. Je wordt bekeken als groep, je verwerft rechten als groep, je incasseert als groep. En deze komt aan. Laat ons niet hopen dat het opnieuw tot een inperking van verworven rechten komt. Ik lees – toevallig ook vandaag – dat in Rotterdam zoiets al in de lucht hangt en spoedig bewaarheid wordt.

Een vereniging kan niet één-twee-drie recht trekken wat vijf domme, viraal gegane filmpjes hebben teweeg gebracht. Al die gemotiveerde, beleefde en geduldige bestuursleden die hun nek uitsteken voor de hengelsport, wegen niet op tegen de destructieve beeldvorming die de hengelsport zichzelf soms aandoet in de cultuur van het nieuwe communiceren. Alle mooie beelden, gevleugelde teksten en de goede bedoelingen van duizenden hengelsporters ten spijt: we bloeden straks allemaal even hard. Al zullen die rotte ‘Apples’ na het leegbloeden van de hobby wel andere oorden opzoeken. Tijdelijk voor wat ongemak gezorgd, even slikken, en weer doorgaan. Op naar de volgende ‘passie’…

Tot hier mijn oprispingen. Wat nog volgt is een oproep. Laat als hengelaar zien dat 99,9% van de bende wél geschikt is. Wél natuur liefheeft in plaats van ze enkel en alleen te consumeren. Stop met het delen van die filmpjes, die niets te maken hebben met hetgeen onze hobby inhoudt. Ga uit van je eigen verantwoordelijkheid, en die van je collega. Toon hoe het moet. Hoe het hoort.

Eentje van Monkey Climber, waar ik me 100% achter schaar: be kind to carp, or... 

Belgische Veteranen & Militairen voor iCarp project gezocht

Belgische Veteranen & Militairen voor iCarp project gezocht

iCARP is sinds enige tijd een Engels project voor militairen en veteranen specifiek geënt op de hengelsport en karpervisserij. Onder impuls van Kevin Diederen komt het gebeuren nu ook naar de Benelux, met een eerste evenement op De Karperhoeve. Wij onderwierpen Kevin vijf vragen over iCARP, dat nu nog op zoek is naar Belgische aanmeldingen.

Kan je grofweg schetsen wat iCARP is, Kevin. Hoe lang bestaat het, waar komt het vandaan, wat zijn de doelstellingen en resultaten? Kortom, alle algemene info rond het project is welkom.

"Sinds 2012 is Dr Mark Wheeler van de Universiteit van Essex op zoek naar alternatieve manieren om militaire veteranen met een Post Traumatisch Stress Syndroom te behandelen. Eerdere studies keken daarbij al naar valkenieren, boogschieten en paardrijden. Dr Wheeler besloot echter iets nieuws te proberen. Met zijn onderzoek keek hij naar de voordelen van de hengelsport en ontdekte hij al snel het potentieel. Sindsdien heeft Dr Wheeler samen met Dr Cooper van de afdeling psychologie diverse studies gerund. Door middel van de verkregen data hebben ze hun theorie kunnen bevestigen.

De studies begonnen origineel met trips van twee dagen en een nacht. Hierbij werden zo’n tien veteranen, waarbij PTSS vastgesteld is, mee naar de waterkant genomen. Dankzij de steun van watereigenaren en bedrijven uit de hengelsportbranche, was het mogelijk deze trips kostenvrij te realiseren. Ook werd gebruik gemaakt van hengelsportcoaches om de mensen zonder of met slechts beperkte viservaring te helpen. Om de mogelijk positieve invloed van de trip te onderzoeken werden er voor en na deze dagen psychologische tests afgenomen. Hierbij werd gekeken naar symptomen van PTSS, depressie, stress en afstemming op werk en sociaal vlak. Dr Wheeler interviewde de deelnemers om een zo goed mogelijk beeld te krijgen van de ervaringen en gedachten over de trip. Eenmaal geanalyseerd gaven de resultaten op alle vlakken een significante verbetering aan. Het onderzoek won hiermee zelfs een University Research Impact Award voor Health & Science!" 

 

iCARP komt nu ook naar de Benelux, onder jouw impuls als we goed begrijpen. Wat staat er precies te gebeuren? 

"Naast het onderzoek met Engelse veteranen is iCARP gedurende 2019 door mijzelf benaderd om een vergelijkbare trip in de Benelux te organiseren. Na zelf als veteraan in de hengelsportwereld terecht te zijn gekomen, leek het mij een mooie manier om deze twee werelden samen te laten komen en daarbij van meerwaarde te kunnen zijn voor anderen. Met support van Korda en The Carp Specialist is daarbij voor het najaar van 2020 de eerste iCARP Benelux trip georganiseerd. Hierbij zal er van maandag 26 tot en met vrijdag 30 oktober op het Karperhoeve Domein in Geel (België) gevist worden. Tijdens deze trip kunnen veteranen van Nederlandse of Belgische afkomst genieten van de rust aan de waterkant en tegelijk een bijdrage leveren aan het onderzoek van iCARP. Ook hierbij zullen er naast de diverse onderzoeksspecialisten, hengelsportcoaches aanwezig zijn om deelnemers met een ontbrekende of beperkte hengelsportervaring te helpen. 

Inmiddels zijn er door het organiseren van dit eerste event ook al balletjes aan het rollen bij grote instanties zoals Sportvisserij Nederland en enkele partijen die uit een compleet andere hoek dan de hengelsport komen. Om hier uitspraken over te doen is het momenteel nog veel te vroeg. Maar er is al het een en ander in beweging gezet om dit project sustainable voor de toekomst te maken." 

Zoals je zegt ben je zelf veteraan, wat is jouw inschatting van de kracht van dit project op mede veteranen met post traumatische stress stoornissen bvb. Je gelooft in de genezende kracht van de hengelsport / karpervisserij? 

"Naast dat ik zelf geloof in de heilzame werking van de hengelsport is het ook nog eens zo dat iCARP ook echt al verbluffende resultaten heeft geboekt. Dat is dus veelbelovend voor de toekomst van het project en de impact die wij ook op levens van mannen en vrouwen uit onze lage landen kunnen maken. En als je het dan nog breder bekijkt kan je zelfs nadenken over wat hengelsport in de toekomst kan betekenen voor andere mensen die een mentale uitdaging hebben. Al lopen we dan wellicht te ver vooruit."

De aanmeldingen in Nederland lopen al binnen, maar Vlaanderen/België kan nog een duwtje gebruiken. Zijn het enkel veteranen die mogen deelnemen of ook soldaten die nog dienst doen? Want zo kennen we er toch een aantal onder onze lezers en volgers.

"Het evenement dat we het aankomende najaar op de Karperhoeve organiseren is bedoeld als een mooie trip voor zowel actief dienende militairen als veteranen met PTSS. We hebben momenteel al een mooi aantal aanmeldingen uit Nederland en zouden voor de mix dus nog zeker een paar mannen of vrouwen uit België daar aan toe willen voegen. Het maakt daarbij niet eens uit of ze zelf als actief aan de waterkant bezig zijn of mogelijke beperkingen hebben. Er zijn coaches en professionals om waar nodig te helpen."

Krijgen we in de toekomst ook de resultaten van het project specifiek in de Benelux te lezen ergens? Hou ons alvast op de hoogte & vet veel succes!

"Het doel van de trip is natuurlijk om die specifieke groep mensen een mooie midweek te bezorgen en vooral ook van grote meerwaarde voor hun te zijn. De resultaten van deze week zullen natuurlijk ook gedeeld worden. We zullen heel eerlijk zijn… het is natuurlijk ook goede reclame voor de hengelsport en het zal hopelijk ook mensen motiveren om met dergelijke projecten aan de slag te gaan. Stel je voor dat je iemand uit je eigen kennissenkring hebt die je kan helpen door hem mee te nemen naar de waterkant… Het kan echt een verschil maken en op dat moment is karpervissen echt heel veel meer dan gewoon een karper vangen."