All posts in “karper”

Het verleden herboren – JW Braam

“Een lederen flank gevuld met goudvlokken, glinsterend in de ochtendzon op de onthaakmat van de jager. De unieke patronen en bouw van dit Gallische ras geven het karakter weer van deze fantastische vissen waar menig vissershart eventjes van overslaat… Helaas spreken wij hier over wat geweest is, en de mystiek van de jacht naar deze parels verdween van het water. Iets wat wij als liefhebbers lastig konden verkroppen en recent de kans kregen om een selectie terug te schenken aan dit mooie water.”

DSC_0718

De Karpercommissie Leiden werd in het leven geroepen om het SKP-bestand Rijnlands boezem een nieuwe boost te geven en de monitoring terug op te pakken. Het enthousiasme en onze passie voor spiegelkarpers werd al snel beantwoord met een Go, go, go om ons vijfjarig plan te kunnen verwezenlijken. Vier maart jongstleden was onze tweede uitzetting met ditmaal ook een selectieve keuze van vissen voor de Put van Menten. De put die werd ontdekt door de nu nog vissende ouwe garde, de put met zijn verborgen parels, gestorven parels helaas. Viskwekerij Vandeput met zijn prachtig beschubde Valkenswaarders gaf ons de mogelijkheid het water met deze karakters aan te vullen voor de toekomst! Een toekomst waar onze kinderen wellicht dezelfde avonturen en passie aan zullen kunnen beleven zoals wij dat nu doen. Fantastisch toch om jouw eigen vlees en bloed te zien schitteren met een karaktervis die door zijn eigen vader is uitgezet! Dat was voor ons ook een reden van deze uitzetting.

“Fantastisch toch om jouw eigen vlees en bloed te zien schitteren met een karaktervis die door zijn eigen vader is uitgezet!”

IMG-20170305-WA0077

Passie voor de toekomst.

Het grootste deel van de aangeleverde vissen kon zijn vrijheid voortzetten in het grote open boezemstelsel, ondertussen maakten wij een selectie van twaalf vissen die bestemd waren voor de Put. Onder het toeziend oog van die eerder genoemde oude garde werd gelet op vissen met potentie en ik kan je vertellen dat dat verdomd lastig was.

IMG_8316

Markmetveertiger

”De Oude garde” Mark Schuringa

De apart gekozen vissen mochten nu poseren met hun glinsterende flanken op de plank, de één nog mooier als de ander. De schoonheid deed ons enthousiasme door het dak schieten: het leek wel een huldiging van sporthelden. Apart soort die karpervissers…;-)

Snel de kuipen in de bus en naar het water was het motto. Een aantal mensen stond ons al op te wachten om te zien wat voor moois wij gingen toevoegen aan het huidige bestand. Vaders tezamen met kinderen en medevissers uit de regio mochten trots mee poseren met de nieuwe bewoners van de Put. De Put waar we de passie, gedrevenheid en respect mee doorgeven aan de nieuwe generatie karakterjagers… The Passion reborn!!

JW Braam

IMG_8262

De auteur met een meer dan aardige uitzetvis.

The sad end of a Kempisch mirror…

Our Belgian friend, reader and big carp angler Harry Peeters sent us this amazing story and pics about the surprisingly sad end of Triple Scale, a well known mirror from one of the Kempisch Canal stretches.

When Harry fished that particular stretch in the period 2000-2002 there was a good stock of big fish about, including Triple Scale which went 44lb+ at its best. The first time Harry caught the fish though, he did not recognize it immediately as it was spawned out. The second time there was no doubt, this was Triple Scale (see pics)!

Unbeknown to most, this fantastic mirror had a tragic ending. Carp anglers who were fishing a famous swim known as the Narrow witnessed a big, fully loaded barge passing by, after which Triple Scale came surfacing heavily wounded but still alive… With heavy hearts they had no other choice than to put an end to the animals misery and suffering. RIP.

 

Mark Pansar forty

Mark Pansar aka Women – ene lieftallige Romy – love him, fish fear him wordt binnenkort O-fish-ally zelf een forty en dat moet worden gevierd, misschien wel met een massa traktaties op de Nash stand op Carp Zwolle straks. Alle gekheid op een stokje, dat de Limburgse sterkhouder nog lang niet uitgevist is, bewijst hoe lyrisch hij werd toen we hem vroegen naar zijn meest speciale vangst van afgelopen jaar. En nee, voor één keertje was dat geen Belgische target, maar wel een meterlange Franse schone… Het begin van nog meer zoets en moois, wie weet!?

“2016 is voorbij, een jaar dat vooral in het teken heeft gestaan van zoektochten. Waters en plekken die ik de komende jaren als het ware wil afromen en trachten onder de knie te krijgen. Gezegend met info en genietend onder een plu van groen stof.

Doch is mijn meest memorabele vangst van afgelopen jaar een schitterende spiegel van Frans openbaar water waar ik een aantal jaar geleden voor het eerst aan de oevers stond. Een jaar dat ik voor het eerst op zoek ging naar nieuwe belevenissen, avonturen en passie voor buitenlandse trips. Dit na jarenlang mijn focus op België gelegd te hebben, eindelijk weer mijn grenzen verlegd.

Schrijf ik deze vangst van “een beer” toe aan die eerdere passage aldaar? Ja hoor, anders wist ik te weinig, en kon ik het misschien niet opbrengen om er uit te pakken. Glunderend prikte ik deze weg achter een wierbedje, passerend naar de paaigronden…

My wish, my luck, nuff said!”

Another must follow for all you Oldskool addicts

Some might say Facebook and social media is ruining carp fishing, and to some extent they might be right. All the secrecy gone, everyone and his dog their own opinion and clearly in absolute need to share it with the world, not to mention the keyboard warriors everywhere and those fishing for likes not for fish. We at Monkey Climber firmly believe in the good aspects of the medium though. In fact, it has brought us together with some good, like minded people from all over the world we would never have met without doing Monkey Climber magazine and being all so active about it on social media.

Geoff Kemp zing flavours

Another thing that cheered us op recently is the launch of several really interesting ‘secret’ groups on Facebook. Last week we posted about the Belgian canal one, now it is over to the Oldskool Toys group which is having some amazing posts in the last few weeks.

We have been added to the group by our Dutch friend Mike Gerritsen, big up to you buddy!

mike gerritsen

Mike Gerritsen in ’94, the year we at Monkey Climber started carp fishing 🙂

Exclusief CC Moore aanbod: Dairy Supreme Power Pack!

CC Moore heeft een offer you simply cannot refuse. Om het nieuwe jaar samen goed in te zetten komt de Engelse aasgigant met een heel interessante Dairy Supreme Power Pack deal, bestaande uit een potje Dairy Supreme pop ups (12mm, 14mm, 18mm of, de extra drijfkrachtige versie, 13-14mm +), 50ml Dairy Supreme Booster Liquid, en nog een potje Lactose Concentrate B+ (50g). De normale aanbevolen verkoopprijs voor dit alles bedraagt 26,62 euro, nu gaan deze packs voor slechts 19,99 euro de deur uit! Doe er je voordeel mee!

DSC_0106

Dairy Supreme Bait Booster

Lactose Concentrate B+

 

Hoe je deze drie producten best samen kan inzetten tonen we je in onderstaand filmpje:

De lichtroze Dairy Supreme pop ups uit de CC Moore Elite Range zijn sowieso gekend als uitmuntende karpervangers, en al helemaal in de koudere tijd van het jaarEn de gouden combinatie zoals CC Moore ze u nu voorschotelt leverde al heel wat CC Moore boys talloze karpers op, en niet de minste! Kijk maar eens mee naar enkele spraakmakende Benelux vangsten!

Actie loopt vanaf heden tot 11 februari 2017 en dit bij de volgende deelnemende CC Moore winkeliers:

Hengelsport Utrecht – Utrecht (NL)
Fauna Hengelsport – Raamsdonksveer (NL)
Hengelsport Vught – Vlijmen (NL)
Toko Hengelsport – Maastricht (NL)
Carpcube – Brugge (B)
Hengelsport Waasland – Sint-Niklaas (B)

IMG_0915

IMG_2100

unnamed (3)

Führerschein und Fahrzeugschein bitte!

Flarden uit een vissersgeest,

iets om over na te denken

 

Rustig tikt de slip. Zware bonken volgen op de top. De hengel gaat zo krom als een hoepel. Man, wat is het koud! De rillingen die over mijn rug lopen zijn evenwel absoluut niet van de kou. Nee, dit is pure adrenaline, het zijn déze momenten dat ik als ik karpervisser écht lééf…

De duizenden sterren die helder aan de hemel staan zijn de enige getuigen die zien dat ik op een verboden watertje mijn ding doe. Voor even sluit ik mijn ogen en geniet intens, wat hebben we toch een geweldige hobby! Een paar minuten later geeft een zwaarlijvige schub zich gewonnen, en ontwaak ik weer uit mijn roes. Een paar zelfontspannerplaatjes later mag de vis weer zwemmen. In al mijn enthousiasme wil ik de prachtige schub op FaceBook knallen, mijn vreugde delen met anderen, maar weet me ternauwernood – of was het nu ternauwerdood – in te houden. Nee, nu nog niet, Mark, wacht nou toch even! Die grassprietjes linksonder op de foto’s herkennen die echte IT-vissers toch meteen. Laat ze toch nog maar effe wegblijven.

Erg dat je tegenwoordig zo moet denke, niet, maar het is helaas wel keiharde karperrealiteit anno 2015! Claimen kun je niet, hoogstens in goed overleg voor een tijdje, maar beter maak je geen slapende honden wakker. Afromen en wegwezen, en er werd niet meer over gesproken.

Er is al veel geschreven over de invloed van de media en commercie op de karpervisserij. Deze schijnen tegenwoordig hand in hand te gaan en dat brengt voor- en nadelen met zich mee. Maar wat mij vooral zo opvalt, is dat in verschillende magazines – zonder namen te noemen – de commercie ook al in de artikelen de boventoon voert. Het merk beetmelder dat het uitschreeuwt, of de geweldig sterke haak van nu eens het merk X dan weer Y of Z waarin o-zoveel-vertrouwen is, of je geacht wordt dat te hebben. En dergelijke voorbeelden kan ik eindeloos blijven opnoemen. Met naam en toenaam, desnoods met de paginanummers erbij, maar laat ik hier vooral beleefd blijven. Ben ik dan de enige die zich hieraan mateloos erger? En die zo benieuwd is naar het échte verhaal achter de vangsten. Het bloed, het zweet en misschien ook wel de tranen? Of ben ik dan gewoon een ouderwetse romanticus? Het oude, het mystieke, de spanning en de ontknoping. Ik snap dat er in de bladen van tegenwoordig reclame moet worden gemaakt, maar alsjeblief, kan dit niet gewoon op aparte pagina’s tussen de verhalen door?

Iedereen beleeft zijn visserij op zijn manier, en dat heb ik ook maar te respecteren. De een zit twee weken achtereen aan een betaalwater de ene veertiger na de andere binnen te harken, zonder dat het zijn waarde verliest. Voor mij is een bak dan weer de ultieme beloning aan het einde van een lange reis vol moeite. Iets waar je later nog met trots op terug kunt kijken. Maar ook dat is persoonlijk! En gelukkig zijn we niet allemaal hetzelfde, dat houdt het interessant. Wat je ook doet, als je er maar plezier in hebt! Zo laat ik me nog altijd leiden door dat kleine jochie van vroeger dat op jacht ging naar karpers met een telescoophengel, het pennetje en een potje maïs!

En zo geniet ik van de kleine dingetjes. Vaak zijn het niet eens vangsten, maar wel een leuk verhaal, een grappige belevenis, iets dat je je hele leven lang bijblijft. Zonder dat daar merken of namen hoeven bij gesleurd te worden. Toch? Net zoals deze korte anekdote van dit voorjaar die ik jullie wil meegeven. Op een frisse dag in maart besluit ik een watertje bij mij in de buurt lichtjes te bevoeren. Eerst nog effe snel in Duitsland tanken, ik woon per slot van rekening aan de grens!

De zo rustige grensovergang waar normaliter geen hol te beleven is, blijkt nu een redelijk grootschalige controle post te staan. “Führerschein und Fahrzeugschein bitte!“, vraagt een van de Duitse agenten mij op een norse manier. Nadat blijkt dat ik in orde ben met de papieren, wil diezelfde agent ook een kijkje nemen in de kofferbak, waar op dat moment nog mijn complete karperuitrustig in ligt. Nadat de man mijn complete vistas op de kop heeft gezet, en zelfs mijn onthaakmat heeft gechecked, wil hij als laatste controle toch nog even in de goed afgesloten emmer kijken. De emmer bevat in krill gesoakte bollen, ik kan een kleine glimlach reeds niet onderdrukken.

Wanneer de Duitse agent de emmer opent is hij duidelijk zichtbaar onder de indruk van de bedwelmende lucht van de krill. En als hij ook nog eens met zijn blote pollen een van de bolletjes oppakt moet ik echt mijn best te doen om mijn lach in te houden. In je steenkolen Duits uitleggen dat je karpervisser bent, dat je gaat voeren en dat het in krill gesoakte bollen zijn is niet zo eenvoudig! Uiteindelijk is alles toch in orde, en kan ik mijn weg vervolgen. In mijn binnenspiegel zie ik de agent nogmaals aan zijn handen ruiken en nu kan ik mijn lach niet meer onderdrukken! GUTENTAG!!

Love Carp.

Appreciate Nature.

Respect Each other.

 

Mark Rinsema

A Frenchie in Ostend pt. II: Watching, waiting

I have now lived in Belgium for 30 days and have spent almost the same amounts of nights on its banks. As I continue to discover this lovely country and its very diverse fishing spots. I am constantly looking for new windows of opportunity, new experiences and of course new captures. These past two weeks have been characterised by new discoveries, encounters and friendships.

Before I arrived in the low land of the North I got in contact with Matt, who like myself is an avid Alliancepêche member. We had exchanged texts messages prior to this a couple of times, but nothing more. My stay in Belgium gave us the perfect opportunity to meet up. After a couple of phone calls all was planned to spend two days and one night on a totally non typical Belgian venue. The high cliffs and the surprisingly clear water made me think I was actually back in France! Matt and I share the same spirit and passion for angling, the same will to understand and above all the same desire for forbidden fruits, which is somehow the sole refuge for anglers who want to fish in peace these days. After spending the whole afternoon in search of carp and the most adequate swim for the night, we found a shallow area in front of one of the cliffs where several groups of fish had been hanging around and occasionally feeding. A rod each, a compact bait boat and a couple of beers was what we needed. By early morning we both managed four carp each so our approach had worked and we were more than happy to have shared the moment.

After this session I tried a couple of nights here and there, mostly on nearby venues, with nothing to report unfortunately. The fish were right in the middle of spawning so it seemed and their interest in feeding was zero. So I decided to take vengeance on a local canal where I had prebaited quite a few of times, it was a good bet as now I had already had a few good nights on there with an average of 4/5 fish per night. The carp had already spawned on the canal and they were massively shiting bait out onto my unhooking mat, always a good sign!

Next I returned to the smallish canal where any industry is now non existent. It felt good there and the stock of fish had a lot of my interest. They are all character fish in terms of scaling, colours, age and morphology. I spent two nights in a particular area, but in vain. Nothing had been welcomed into my landing net, except for a couple of nuisance fish. Despite the sunny weather and the many hours spent walking its banks I could not find any sign of fish. I ended up neglecting an area which I didn’t have any interest in… my bad. Once back home, I ended up returning straight back to the canal as Wim, the owner of the house where I am staying, suggested we went for a walk. We started walking along the stretch I had avoided earlier that day and no less than a few minutes later we stumbled into several groups of carp, left and right. No need nor time for doubt this time and we both started prebaiting this holding area before returning home. It was very hot that day, we waited till 7.30pm and headed back to the canal. No less than ten minutes later Wim had already welcomed a magnificent black common, a fish to die for! On my side it was calm throughout the night, but when the sun started to rise… a double take! I now had this amazingly scaled mirror in my net and a typical younger fish of the canal with its typical canal shape. The following night I returned with Gio this time and the same thing happened in the morning. Another two carp graced my unhooking mat, one being a very old fish at just over 15 kilos.

The adventure continues and a new update will follow in two weeks time, hopefully with a couple more nice fish to share with you…

———

Cela fait maintenant trente jours que je vie en Belgique et presque autant de nuits que je suis au bord de l’eau. Je continue d’explorer le pays et ces divers lieux de pêche, à la recherche permanente de nouvelles captures et de nouvelles ambiances. Ces deux dernières semaines ont étaient rythmé entre découverte, rencontre et amitié, je vais tenter de retransmettre tout cela à travers ces quelques lignes…

Avant d’arriver au plat-pays, j’avais contacté Matt qui comme moi fait partie d’Alliancepêche. Nous avions eu l’occasion d’échanger quelques messages mais rien de plus, mon séjour ici fut donc l’occasion de le rencontrer. Après quelques coups de téléphones, tout est planifié, nous partons pour deux jours et une nuit sur un lac belge pour le moins atypique. Des falaises et une eau d’une clarté surprenante, j’ai l’impression d’être en France ! Nous partageons le même esprit vis-à-vis de cette passion, la même volonté de compréhension et surtout la même attirance pour les interdits étant donné que c’est aujourd’hui un des seuls recours pour pêcher tranquillement… Nous passons l’après-midi à chercher les carpes et la zone la plus propice pour la nuit, visiblement c’est un plateau en pied de falaise ou plusieurs groupes de poissons se succèdent et ne cessent de s’alimenter. Une canne chacun, un petit bait-boat et quelques bières sont les composants de notre logistique. Au petit matin nous totaliserons 4 poissons chacun, notre approche semble avoir fonctionné et nous sommes combler par ce moment de partage.

Après cette pêche, j’ai tenté quelques nuits par ci par là en eaux closes mais rien à déclarer, la période de fraye semble bien installée et les poissons ralentissent considérablement leur rythme d’alimentation. Je décide donc d’aller me venger sur le canal local ou j’ai effectué quelques pré-amorçages, et ce fut une bonne chose puisque j’aurai la chance de faire plusieurs nuits avec à chaque fois 4/5 poissons à la clé. La fraie est terminé ici et les carpes rejettent mes bouillettes en quantité sur le tapis, c’est bon signe…

Ensuite, je suis retourné sur ce petit canal ou les usines sont inexistantes. Je m’y sens bien et le stock m’intéresse puisqu’il est composé de poissons particuliers que ce soit au niveau de l’écaillage, de la couleur et de la morphologie. Je passerai deux nuits sur une zone, en vain rien n’a effleuré mon épuisette si ce n’est quelques poissons blancs. Malgré le soleil et les heures passé à chercher les carpes sur les bordures, je ne trouve rien, à tort, je délaisse une zone du canal qui ne me semble pas intéressante… A peine rentré à la maison, me voilà reparti en direction de celui-ci puisque Wim me propose d’aller s’y balader. Nous marchons le long de la berge sur la partie que j’avais délaissée, et après seulement quelques minutes, nous apercevons des groupes de carpes à droite à gauche. Inutile de les contempler plus longtemps, nous pré-amorçons la zone où elles se tiennent et nous rentrons. Il fait vraiment chaud, nous attendons donc 19h30 pour partir les traquer. Wim réalise un run après une dizaine de minutes de pêche, c’est une commune superbe avec une couleur sombre qui laisse rêveur ! De mon cotés c’est le calme plat durant toute la nuit, en revanche au lever du soleil j’enregistre un run sur chaque canne, j’ai alors au fond de mon épuisette une belle miroir écaillé et une miroir plus jeune mais avec une morphologie typique de ce canal. Le lendemain, je repêcherai cette zone mais cette fois-ci avec Gio, verdict, même scénario le matin, deux carpes viennent s’échouer sur mon tapis de réception dont une commune de la quinzaine que je pense avoir aperçu la veille.

L’aventure continue, et un petit recap sera de nouveau disponible d’ici deux semaines, avec je l’espère quelques belles photos de carpes…   #LoveYoung #iKnowYou #LewisTheHomo #DrinkBeerWithTerryHearn

Lucas

 

 

 

Stille getuige

Avontuur waar ik van droomde, eindelijk tot stand gekomen
Mijn triomf omarmd langs water en wilgenbomen

De weg ernaartoe is hard, misschien onverhard met hobbels, kuilen ook
ergens daar in het Zuiden is waar mijn geluk opdook

Zwoele zomernachten nooit te lang, tussen mijn oren een continu meerstemmig gezang
van koren in het Franse land, voor mij dit keer geen vinger maar de hele hand

Ongelooflijk succes veroorzaakt door waanzinnige drang
komende nacht weer weinig slaap ben ik bang

Ik neem jullie mee in een succesverhaal dat ik niet achter wil houden. Een dat het waard is om te delen, en een dat mede vissers aanspoort hetzelfde te willen beleven. Naar mijn mening het échte vissen, en échte beleving. Échte voldoening halen uit iets waar écht voor gewerkt moet worden. Ik zeg niet graag wat goed of slecht is, betaalwater ja of nee… eenieder is daar vrij in. Maar ik weet wel waar ik mijn plezier uit haal. En dat is het opzoeken van die essentie waar het vissen in mijn ogen echt om draait. Beleving, passie, vriendschap en avontuur. Lees en leef mee.

Ik vlucht als visser van de dagelijkse sleur en hervat een avontuur dat in mijn hoofd nooit is beëindigd. De eeuwig durende jacht naar zij die de onderwaterwereld sieren houdt me staande. Ook al zit ik niet achter mijn hengels, vaak in gedachten wel. Peinzend over te kraken wateren. Zelfs de werking van een bepaalde rig kan me uren zoet houden. Tsja, als je serieus op karper vist krijg je op jonge leeftijd al rimpels op je voorhoofd!

Het uur heeft geslagen dat ik het denkwerk spreekwoordelijk kan laten varen, in mijn zwaar beladen stationwagen kan stappen en zijn neus zuidwaarts mag sturen. Altijd rijd ik s ’nachts als ik naar het buitenland ga, heerlijk zo rustig. Mijn reis verloopt voorspoedig en voor ik het weet snuif ik de Franse buitenlucht op. Ik arriveer erg vroeg op de plaats van bestemming, een uur of drie in de nacht zal het geweest zijn. Het is pikkedonker als ik naar de oevers van een plas loop om wat bij te komen van de reis en om gewoon heerlijk te luisteren naar geluiden van nachtbrakers uit het Franse dierenrijk. Er valt een enorme last van mijn schouders, ik kan zoveel rust en energie halen uit dit soort momenten! In de verte een doffe dubbele klap op het water, een egel scharrelt wat tussen de bladeren en een kerkuil jaagt langs de oever, sierlijk in zijn witte verenkleed en mij doen denken aan een spook. Witte schim in de lucht en zo geruisloos, een opportunist net als ik!

Langzaam wordt het licht en ik vervolg mijn reis. Enkele kilometers verderop bevindt zich het eerste stuk rivier wat mijn aandacht heeft. De eerste dag voelt als een soort dag van bevrijding. Niet dat ik een slecht leven heb, maar het verlangen naar dit soort avonturen stijgt me soms boven het hoofd uit. Die ochtend een ontmoeting met een hermelijn, jagend in het hoge gras met van die hoge sprongen! Pff, prachtig! Met een vouwfiets leg ik wat kilometers af langs dit riviertje en in de dikke mist hoor ik in de verte een vis springen. Ik zet wat beenkracht bij en als ik dichterbij ben komt ie er weer uit. Omkeren, spullen halen. Die avond gaat de kop eraf en vang ik snel achter elkaar vier vissen. Niet groot, wel mooi!

Vanaf dag twee gaat het hard. Ik zit helemaal in mijn ritme en gedisciplineerd room ik stek voor stek af. Elke move die ik maak is zorgvuldig uitgedacht. Als een stoomtrein kom ik op gang, rokend en gierend cross ik. Kedeng, kedeng, over mijn spoor! Kilometervreter, niks houdt mij meer tegen! Totdat daar een tegenligger mij in de ankers dwingt… Ineens is er angst, trillende benen zo lang al niet meer gehad. Ik weet dat het menens is, ze beukt al minuten lang onder de top. Pikt de lijn op van mijn andere hengel en de delkim gaat af. Minuten lijken uren te duren en ik slaag er niet in om de vis van de andere lijn te ontdoen. Dan weet ik haar toch mijn net in te dirigeren en dan is er enkel nog euforie. Even kijk ik naar het unster dat naast mijn onthaakmat ligt. ‘Nehhh, het voegt helemaal niks toe!,’ denk ik bij mezelf. Die nacht zal ik niet snel vergeten, ik ving elf vissen binnen tien uur tijd. Het is me gelukt om de situatie echt te optimaliseren en zoveel mogelijk uit elke nacht te halen. Ik ben op dat moment gewoon trots, gelukkig en helemaal in mijn element. En dat is soms alles wat er nodig is in mijn leven, gek misschien? Het vangen van een paar van die vette vissen…midden in de nacht ergens ver van huis. Voor ons niet gek voor sommige wel, gelukkig trek ik me daar niks van aan!

Ergens in de tweede week arriveert mijn goede vriend en topvisser Daniel Jawadnya. Als er iemand is van wie ik veel geleerd heb in korte tijd is het wel van hem. Daniel is een ras visser, zo ken ik er maar weinig. Bovendien durf ik te zeggen dat we wat vissen betreft elkaar zeer goed kunnen vinden en we een bepaalde visie delen. Samen bevissen we voor een aantal dagen een plas en we knokken voor een aanbeet, de plas geeft op dat moment niet zomaar haar prijzen weg. Uiteindelijk vangen we een vis. Ik durf te zeggen dat we op dat moment zeer goed hebben zitten vissen daar en samen hebben we echt naar die aanbeet toe gewerkt, ik vind het mooi om te zien hoe ook Daniel zeer tevreden was met deze vangst en in mijn ogen zit hier nou de essentie in van waar dat vissen nou allemaal om draait. We denken na en praten constant over onze volgende zet en elke optie wordt overwogen. Samen komen we tot conclusies en ontdekkingen die ons uiteindelijk de vierde dag een vis oplevert. Het is dat we die dag ook weg moesten, ik ben er namelijk vrij zeker van dat als we langer hadden gezeten we nog wat meer hadden kunnen vangen. Maar het geeft niet. We hebben een geweldige tijd. We zijn gewoon aan het vissen! Ouwehoeren over het dagelijkse leven en bovenal lachen en genieten! Ik kan me goed herinneren dat we het met elkaar eens waren toen een van ons zei: ‘Naarmate ik ouder wordt begin ik dit soort momenten steeds meer te waarderen’ nu zijn wij nog niet echt oud…! Toch? Maar dat besef is er wel, en nogmaals. Dat is waar dat vissen om draait, althans in mijn ogen! En voor alle kilojagers out there, blijf vooral doen wat je leuk vindt. Maar staar je nou niet blind op die kilo’s en of die vis wel of niet op de cover zal komen, en hoeveel likes zal krijgenn… Misschien levert het zelfs wel een nieuwe sponsor op! Heb het besef dat er meer is dan kilo’s en duizendhonderdtweeëntwintig likes op FB. En ja, ik vis ook graag op wateren waar monsters zwemmen. Maar de weg ernaartoe, het avontuur, vriendschap en beleving zal voor mij altijd zwaarder wegen dan de zwaarste karper in de hele wereld. Helaas is dat nou net iets wat veel vissers uit het oog verliezen en dat is gewoon zonde! Vandaar dat ik het even aanhaal.

Als mooie afsluiter van deze dagen eten we nog even onze buikjes rond bij de Mc Donalds. Daar neem ik afscheid van Daniel, wens hem een goede reis en bedank hem vooral voor de lol die we hebben gehad! Ik vervolg mijn reis ook weer alleen, voor mij is de koek nog verre van op. Ik heb nog wat stekken af te romen en ik ben van plan om nog even flink uit te halen voordat ik wegga! De eerst volgende nacht verloopt ronduit bizar. Ik vang een aantal vissen door de nacht heen, wat nog niet zo bijzonder is. Totdat de klok 4u slaat. Ik krijg een aanbeet op rechts en de dril verloopt prima, wat wel opvalt is dat de vis onder de top enorm sterk is maar ik verwacht geen monster. Als de vis voor het eerst boven komt ben ik verbijsterd. Niet door zijn proporties maar door zijn schoonheid. Een halve rijen om verliefd op te worden! Ik moet en zal deze vis landen, en dan gebeurd er natuurlijk weer iets geks! BOEMMMMM!!!! Uit het niets een oorverdovende onweersdreun vlak achter me, sloeg volgens mij in het maïsveld.Het was wel bewolkt en vrij warm maar onweer had ik helemaal niet verwacht. De klap was erg dichtbij en ik begin hem nu een beetje te knijpen. De dril duurt me veel te lang en geforceerd met mijn hengeltop naar beneden wijzend probeer ik de vis in mijn net te dirigeren, maar hij weet maar niet van ophouden. Eindelijk komt de oogverblindend mooie vis boven, ik schuif het net eronder en hijs hem snel in de mat. Pfffff.

Enkele nachten later volgt weer een bijzonder moment. Dit keer geen onweer. Geen gekke dingen! Gewoon een brute dril van een bak van een schubkarper. Een woesteling, echte wilde bak zoals bakken bedoeld zijn. Midden in de nacht draait ze minuten lang onder de top van mijn 2.25lbs hengel, en uithalen hé. Dertig-veertig meter zonder pardon van de spoel. Een waar gevecht tussen visser en vis, dit soort momenten zijn de pijlers in mijn bestaan. Een ware adrenalinekick giert door mijn lijf! Helemaal alleen en pikkedonker, aan de andere kant van de lijn een woeste vis. Kwaad omdat ik haar te slim af ben! En dan ligt ze in mijn mat. Uitgeteld is zij, en ik ook. Wat ben je lang en breed. En je schubben… zo perfect. Gewicht? Onbekend. En dan sta ik daar, alleen. Onder ontelbaar veel sterren. Dit keer geen kreet over het water, ik houd me in. Het is goed zo, alles klopt en de cirkel is weer rond. Ik zwijg en geniet. Een stille getuige, dat ben ik.

Volg je dromen, ze weten de weg!

Peter van der Pol