Avontuur waar ik van droomde, eindelijk tot stand gekomen
Mijn triomf omarmd langs water en wilgenbomen

De weg ernaartoe is hard, misschien onverhard met hobbels, kuilen ook
ergens daar in het Zuiden is waar mijn geluk opdook

Zwoele zomernachten nooit te lang, tussen mijn oren een continu meerstemmig gezang
van koren in het Franse land, voor mij dit keer geen vinger maar de hele hand

Ongelooflijk succes veroorzaakt door waanzinnige drang
komende nacht weer weinig slaap ben ik bang

Ik neem jullie mee in een succesverhaal dat ik niet achter wil houden. Een dat het waard is om te delen, en een dat mede vissers aanspoort hetzelfde te willen beleven. Naar mijn mening het échte vissen, en échte beleving. Échte voldoening halen uit iets waar écht voor gewerkt moet worden. Ik zeg niet graag wat goed of slecht is, betaalwater ja of nee… eenieder is daar vrij in. Maar ik weet wel waar ik mijn plezier uit haal. En dat is het opzoeken van die essentie waar het vissen in mijn ogen echt om draait. Beleving, passie, vriendschap en avontuur. Lees en leef mee.

Ik vlucht als visser van de dagelijkse sleur en hervat een avontuur dat in mijn hoofd nooit is beëindigd. De eeuwig durende jacht naar zij die de onderwaterwereld sieren houdt me staande. Ook al zit ik niet achter mijn hengels, vaak in gedachten wel. Peinzend over te kraken wateren. Zelfs de werking van een bepaalde rig kan me uren zoet houden. Tsja, als je serieus op karper vist krijg je op jonge leeftijd al rimpels op je voorhoofd!

Het uur heeft geslagen dat ik het denkwerk spreekwoordelijk kan laten varen, in mijn zwaar beladen stationwagen kan stappen en zijn neus zuidwaarts mag sturen. Altijd rijd ik s ’nachts als ik naar het buitenland ga, heerlijk zo rustig. Mijn reis verloopt voorspoedig en voor ik het weet snuif ik de Franse buitenlucht op. Ik arriveer erg vroeg op de plaats van bestemming, een uur of drie in de nacht zal het geweest zijn. Het is pikkedonker als ik naar de oevers van een plas loop om wat bij te komen van de reis en om gewoon heerlijk te luisteren naar geluiden van nachtbrakers uit het Franse dierenrijk. Er valt een enorme last van mijn schouders, ik kan zoveel rust en energie halen uit dit soort momenten! In de verte een doffe dubbele klap op het water, een egel scharrelt wat tussen de bladeren en een kerkuil jaagt langs de oever, sierlijk in zijn witte verenkleed en mij doen denken aan een spook. Witte schim in de lucht en zo geruisloos, een opportunist net als ik!

Langzaam wordt het licht en ik vervolg mijn reis. Enkele kilometers verderop bevindt zich het eerste stuk rivier wat mijn aandacht heeft. De eerste dag voelt als een soort dag van bevrijding. Niet dat ik een slecht leven heb, maar het verlangen naar dit soort avonturen stijgt me soms boven het hoofd uit. Die ochtend een ontmoeting met een hermelijn, jagend in het hoge gras met van die hoge sprongen! Pff, prachtig! Met een vouwfiets leg ik wat kilometers af langs dit riviertje en in de dikke mist hoor ik in de verte een vis springen. Ik zet wat beenkracht bij en als ik dichterbij ben komt ie er weer uit. Omkeren, spullen halen. Die avond gaat de kop eraf en vang ik snel achter elkaar vier vissen. Niet groot, wel mooi!

Vanaf dag twee gaat het hard. Ik zit helemaal in mijn ritme en gedisciplineerd room ik stek voor stek af. Elke move die ik maak is zorgvuldig uitgedacht. Als een stoomtrein kom ik op gang, rokend en gierend cross ik. Kedeng, kedeng, over mijn spoor! Kilometervreter, niks houdt mij meer tegen! Totdat daar een tegenligger mij in de ankers dwingt… Ineens is er angst, trillende benen zo lang al niet meer gehad. Ik weet dat het menens is, ze beukt al minuten lang onder de top. Pikt de lijn op van mijn andere hengel en de delkim gaat af. Minuten lijken uren te duren en ik slaag er niet in om de vis van de andere lijn te ontdoen. Dan weet ik haar toch mijn net in te dirigeren en dan is er enkel nog euforie. Even kijk ik naar het unster dat naast mijn onthaakmat ligt. ‘Nehhh, het voegt helemaal niks toe!,’ denk ik bij mezelf. Die nacht zal ik niet snel vergeten, ik ving elf vissen binnen tien uur tijd. Het is me gelukt om de situatie echt te optimaliseren en zoveel mogelijk uit elke nacht te halen. Ik ben op dat moment gewoon trots, gelukkig en helemaal in mijn element. En dat is soms alles wat er nodig is in mijn leven, gek misschien? Het vangen van een paar van die vette vissen…midden in de nacht ergens ver van huis. Voor ons niet gek voor sommige wel, gelukkig trek ik me daar niks van aan!

Ergens in de tweede week arriveert mijn goede vriend en topvisser Daniel Jawadnya. Als er iemand is van wie ik veel geleerd heb in korte tijd is het wel van hem. Daniel is een ras visser, zo ken ik er maar weinig. Bovendien durf ik te zeggen dat we wat vissen betreft elkaar zeer goed kunnen vinden en we een bepaalde visie delen. Samen bevissen we voor een aantal dagen een plas en we knokken voor een aanbeet, de plas geeft op dat moment niet zomaar haar prijzen weg. Uiteindelijk vangen we een vis. Ik durf te zeggen dat we op dat moment zeer goed hebben zitten vissen daar en samen hebben we echt naar die aanbeet toe gewerkt, ik vind het mooi om te zien hoe ook Daniel zeer tevreden was met deze vangst en in mijn ogen zit hier nou de essentie in van waar dat vissen nou allemaal om draait. We denken na en praten constant over onze volgende zet en elke optie wordt overwogen. Samen komen we tot conclusies en ontdekkingen die ons uiteindelijk de vierde dag een vis oplevert. Het is dat we die dag ook weg moesten, ik ben er namelijk vrij zeker van dat als we langer hadden gezeten we nog wat meer hadden kunnen vangen. Maar het geeft niet. We hebben een geweldige tijd. We zijn gewoon aan het vissen! Ouwehoeren over het dagelijkse leven en bovenal lachen en genieten! Ik kan me goed herinneren dat we het met elkaar eens waren toen een van ons zei: ‘Naarmate ik ouder wordt begin ik dit soort momenten steeds meer te waarderen’ nu zijn wij nog niet echt oud…! Toch? Maar dat besef is er wel, en nogmaals. Dat is waar dat vissen om draait, althans in mijn ogen! En voor alle kilojagers out there, blijf vooral doen wat je leuk vindt. Maar staar je nou niet blind op die kilo’s en of die vis wel of niet op de cover zal komen, en hoeveel likes zal krijgenn… Misschien levert het zelfs wel een nieuwe sponsor op! Heb het besef dat er meer is dan kilo’s en duizendhonderdtweeëntwintig likes op FB. En ja, ik vis ook graag op wateren waar monsters zwemmen. Maar de weg ernaartoe, het avontuur, vriendschap en beleving zal voor mij altijd zwaarder wegen dan de zwaarste karper in de hele wereld. Helaas is dat nou net iets wat veel vissers uit het oog verliezen en dat is gewoon zonde! Vandaar dat ik het even aanhaal.

Als mooie afsluiter van deze dagen eten we nog even onze buikjes rond bij de Mc Donalds. Daar neem ik afscheid van Daniel, wens hem een goede reis en bedank hem vooral voor de lol die we hebben gehad! Ik vervolg mijn reis ook weer alleen, voor mij is de koek nog verre van op. Ik heb nog wat stekken af te romen en ik ben van plan om nog even flink uit te halen voordat ik wegga! De eerst volgende nacht verloopt ronduit bizar. Ik vang een aantal vissen door de nacht heen, wat nog niet zo bijzonder is. Totdat de klok 4u slaat. Ik krijg een aanbeet op rechts en de dril verloopt prima, wat wel opvalt is dat de vis onder de top enorm sterk is maar ik verwacht geen monster. Als de vis voor het eerst boven komt ben ik verbijsterd. Niet door zijn proporties maar door zijn schoonheid. Een halve rijen om verliefd op te worden! Ik moet en zal deze vis landen, en dan gebeurd er natuurlijk weer iets geks! BOEMMMMM!!!! Uit het niets een oorverdovende onweersdreun vlak achter me, sloeg volgens mij in het maïsveld.Het was wel bewolkt en vrij warm maar onweer had ik helemaal niet verwacht. De klap was erg dichtbij en ik begin hem nu een beetje te knijpen. De dril duurt me veel te lang en geforceerd met mijn hengeltop naar beneden wijzend probeer ik de vis in mijn net te dirigeren, maar hij weet maar niet van ophouden. Eindelijk komt de oogverblindend mooie vis boven, ik schuif het net eronder en hijs hem snel in de mat. Pfffff.

Enkele nachten later volgt weer een bijzonder moment. Dit keer geen onweer. Geen gekke dingen! Gewoon een brute dril van een bak van een schubkarper. Een woesteling, echte wilde bak zoals bakken bedoeld zijn. Midden in de nacht draait ze minuten lang onder de top van mijn 2.25lbs hengel, en uithalen hé. Dertig-veertig meter zonder pardon van de spoel. Een waar gevecht tussen visser en vis, dit soort momenten zijn de pijlers in mijn bestaan. Een ware adrenalinekick giert door mijn lijf! Helemaal alleen en pikkedonker, aan de andere kant van de lijn een woeste vis. Kwaad omdat ik haar te slim af ben! En dan ligt ze in mijn mat. Uitgeteld is zij, en ik ook. Wat ben je lang en breed. En je schubben… zo perfect. Gewicht? Onbekend. En dan sta ik daar, alleen. Onder ontelbaar veel sterren. Dit keer geen kreet over het water, ik houd me in. Het is goed zo, alles klopt en de cirkel is weer rond. Ik zwijg en geniet. Een stille getuige, dat ben ik.

Volg je dromen, ze weten de weg!

Peter van der Pol