Er was eens een als een gek op het ondiep spartelende spiegel, gevonden door onze jonge vriend Ward – de jongen die ons vergezelde als gloednieuwe standhulp op Carp Zwolle. Ward was toen zelf misschien nog maar 15/16 jaar, maar zag duidelijk dat er iets mis was met het lijdende dier en overtuigde zijn mama om er de dierenarts bij te halen… Tonnen respect en zeg nou nog eens dat de toekomst van het karpervissen verloren is!

We laten Ward zelf even aan het woord: “Scheurbek… Toen ik in het vroege najaar met mijn vertrouwde visvriend aan een klein vijvertje dicht bij huis zat te vissen, wisten we helemaal nog niet wat er die dag allemaal ging gebeuren. Nadat we reeds enkele vissen hadden gevangen hoorden we plots een vis spartelen op een ondiep stuk in de put. Ik twijfelde geen seconde en rende er heen. Bij aankomst herkende ik de vis meteen: het was er één die ik er een aantal jaar geleden zelf had uitgezet nadat er een grote sterfte had plaats gevonden. Een niet nader genoemde bouwfirma had toen de vijver had leeggepompt om een overloop te plaatsen en de vissen laten creperen… En deze ‘uitzetvis’ kwam van een overbevolkte, ondiepe put waarvan er sowieso van de eigenaar een paar weg moesten. Dit terzijde, want meteen sprong ik van de steile oever naar beneden op het ondiepe stuk en greep de ondertussen ietwat gekalmeerde vis. Eenmaal op de onthaakmat gebracht en de vis omgedraaid begrepen we wat er echt aan de hand was: de spiegelkarper zat vol schaafwonden en de onderkant van zijn bek was volledig opengescheurd. Heel erg erg! Na even twijfelen heb ik het arme dier in een bewaarzak gestoken en even in het water laten bekomen terwijl ik m’n gerief aan het opruimen was. Toen ik daarmee klaar was kwam mijn mama aangereden, de auto voorzien van een bak gevuld met water om de karper te transporteren. Nadat ik al mijn visgerief in de auto had gepropt heb ik de vis in de bak gelegd. De rit naar huis duurt gelukkig maar twee minuten en daar heb ik gelukkig een grote kweekbak staan met enkele kleine koi’s. Daar kon de verwonde vis tijdelijk in terecht. Na een paar korte telefoontjes stond de dierenarts al aan de deur, hij heeft toen in de mate van het mogelijke geprobeerd om het gescheurde stuk terug dicht te naaien. Hij schatte de overlevingskansen van de vis echter niet hoog in maar hij heeft me aangeleerd hoe ik met een spuit antibioticum moest toedienen. Jammer genoeg heb ik dit maar twee dagen kunnen doen want de derde ochtend was de vis al overleden. Ik wil de schuld van dit voorval in niemand zijn schoenen schuiven (red.: de week ervoor had Ward er nochtans enkele erg jonge kids met zeehengels op karper zien vissen, zonder net of mat, de oorzaak moeten we waarschijnlijk niet ver zoeken maar het siert hem dat hij hier niemand openlijk aan de schandpaal nagelt, eduction not contemplation weet je wel)  maar ik heb na het zien van de verwondingen van de vis enkel nog maar vis veilige loodsystemen gebruikt. Ik hoop ook dat in de toekomst iedereen dit zal doen zodat we nog lang van onze hobby kunnen genieten.”

Bijzonder jammer dat de ongelukkige vis het niet haalde, maar wel bijzonder mooi wat Ward en zijn moeder gedaan hebben. Een kereltje uit het juiste hout gesneden en precies daarom – In de Naam van de Karper, zie MC#11 – is hij in 2017 welkom op het MC-syndicaat 🙂

Klik op de afbeeldingen om te vergroten.

14

12

10

8

6