Archive for “July, 2013”

Zwarte Zwanen

Zwarte Zwanen

Gisteravond kreeg ik bezoek van een karpervisser die de laatste dertig jaar had gemist. Hij was ermee gekapt in 1981, toevallig mijn geboortejaar, en had sinds vorig jaar de draad weer opgepikt. Een erg aimabele man, met grote vraagtekens over waarom de huidige generatie toch zo ‘geilt’ op die projectspiegels. “Want”, doet hij me nadenken, “het zijn uiteindelijk toch stuk voor stuk kweekvissen hé?” De herboren karpervisser heeft het nog een eind over die intussen kogelrond gevreten najaarsplofkippen, die hem erg benauwend aan foie gras ganzen doen denken. Nee, geef Freddy, zo heet immers de brave man, maar een strakke oerschub van kaliber, dié vissen zijn pas met uitsterven bedreigt!

Nog maar goed en wel is hij uit het zicht als mijn rechterhengel in meltdown gaat.  Bij het oppikken voel ik zoals hier typisch het geval is, de lijn schuren. Gelukkig weet ik na zeven najaren wel waar alle stenen en betonijzers liggen en helpt de dikke nylon voorslag aanzienlijk. De lijn ‘pingt’ los en het echte drillen kan beginnen. Het bakbeest aan de andere kant van de lijn zeilt ondertussen in rotvaart naar de overkant. Typisch voor een kanaalbig – voor de goudzoekers: een twintigponder – hier. Het spel van geven en nemen duurt lang tot ik plots uit het diepe en heldere kanaalwater een enorm lange schim zie opduiken. Terwijl ik het net grijp, ziet de vis nog een keertje de kans om in een tot net onder het wateroppervlak reikend betonijzer te duiken. Shit, eentje dat ik niet kende! Vlug corrigeren en dezelfde beweging met de hengel maken; de vis komt gelukkig direct vrij.

Mijn chocoladebruin prijsbeest ligt net op de mat als de andere hengel bruusk hoepelrond wordt getrokken. Doordat het hier direct erg diep is,  wijst de hengeltop naar beneden alsof er net een baksteen aan gehangen werd.  Even is er paniek: vis op de mat, maar talmen is hier in deze obstakelrijke omgeving geen optie. Van twee seconden in slow motion gaat het in een ruk naar zesde versnelling. Haak zetten en de vis zo snel mogelijk van de grond, uit de gevarenzone, krijgen. Dat lukt wonderwel snel, maar in alle commotie merk nu pas het binnenschip dat passeert. In zijn zog grote golven waarin ik plots een wel érg dikke, en gele schim zie opduiken. Een spiegel! Deze moet ik koste wat kost op de kant! Samen met de druk wordt ook de spanning opgevoerd. Wat een bak is me dat, zeg!? De vis zelf reageert ongelooflijk nerveus. Korte, felle uithalen en ondertussen kopschuddend als ik nooit tevoren zag. Als dat maar goed komt in die forse deining. Voor hetzelfde geld lukt het op deze manier om de haak te lossen. Gelukkig staat Dame Fortuna aan mijn zijde en mag het reservenet in actie treden.

Daar liggen ze dan: dé old school en new school droom samen op de mat, een duo waar je enkel van mijmeren kan. En mijmeren doe ik, de woorden van Freddy vers in het geheugen. Hij zou de zwarte spiegel hoogstwaarschijnlijk maar niks vinden – in 2011 op amper 1,2kg uitgezet en nu reeds een vette twintiger, zo blijkt uit Filips uitzetgegevens achteraf. De 17-jarige gast iets verderop zou dan weer weinig boodschap hebben aan de voor hem dertien-in-een-dozijn schub. Gelukkig mag ik ze beide héél erg en geniet ik met volle teugen van deze nog relatief ongerepte visserij!

Gio MC

Voor wie zich in spiegelkarperprojecten interesseert, check ook de sites www.karperbeheer.nl & www.spiegelkarperproject.be